طراحي الگوي رهبري افسران صف به‌منظور كاهش اختلالات روان‎شناختي و فرار از خدمت سربازان (پژوهش آميخته)

هدف اين پژوهش، طراحي الگوي رهبري افسران صف به‌منظور كاهش فرار از خدمت و دو اختلال پرخاش‌گري و احساس افسردگي سربازان است. براي نيل به اين هدف، از پژوهش آميخته (اكتشافي) استفاده شد. جامعه آماري پژوهش شامل فرماندهان، افسران صف و سربازان است كه در بخش كيفي به‌طور هدف‌مند با 17 نفر از آن‎ها مصاحبه شد و در بخش كمي، 280 نفر به‎صورت نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه مهارتهاي رهبري، كه براساس يافته‌هاي كيفي تهيه شده و پرسش‌نامه‌هاي پرخاش‌گري باس و پري (1992)، افسردگي بك (1961) و فرار از خدمت احمدي (1398) جمع‌آوري شدند. تحليل داده‌هاي كيفي با تكنيك تحليل موضوعي (تم) انجام شد. به‌منظور تحليل داده‌هاي كمّي از مدل معادلات ساختاري استفاده شد. پژوهش، الگوي رهبري افسران صف را در چهار بُعد نگرش رهبري (احترام و تكريم افراد)، رفتار رهبري (وقت‌گذاشتن، عدالت، حمايت‌گري و قدرشناسي)، صفات رهبري (ظاهر، ديسيپلين، شخصيت، تجربه، تخصص، مهارت كلامي و هوش هيجاني) و درنهايت اقتضائات رهبري (درك تفاوتهاي فردي و درنظرداشتن شرايط هر موقعيت) شناسايي كرده و نشان داد نگرش، رفتار، صفات و اقتضائات رهبري به‌طور معناداري، باعث كاهش فرار از خدمت و دو اختلال پرخاش‌گري و احساس افسردگي سربازان در مراكز آموزش سربازي مي‎شود.