ارائه مدل سازگاري زناشويي بر اساس ساختار قدرت در خانواده با ميانجي‌گري عدالت زناشويي در زوجين شاغل در نيروهاي مسلح

هدف: هدف اصلي پژوهش حاضر ارائه مدل سازگاري زناشويي بر اساس ساختار قدرت در خانواده با ميانجي‌گري عدالت زناشويي در زوجين شاغل بود.روش: جامعه اين پژوهش را زوجين شاغل در نيروهاي مسلح شهر تهران در سال 1400-1399 تشكيل دادند كه از اين جامعه‌، 300 زوج به روش نمونه‌گيري غيرتصادفي در دسترس انتخاب شدند. ابزار اين پژوهش را پرسش‌نامۀ ساختار قدرت در خانواده سعيديان (2003)، پرسش‌نامه ادراك عدالت در روابط زناشويي پري (2004) و سازگاريي زناشويي (اسپانير (1976)) تشكيل دادند. داده‌ها به‌وسيله نرم‌افزار آماري SPSS22 و ايموس با روش آماري همبستگي و تحليل مسير مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد ساختار قدرت خانواده داراي تأثير مستقيم مثبت بر سازگاري زناشويي (0.81= β و 0.01 P) است. از سويي ساختار قدرت بر عدالت زناشويي داراي اثر مثبت و مستقيم است (0.55= β و 0.01 P) و اثر مثبت و مستقيم عدالت زناشويي بر سازگاري زناشويي مورد تأييد قرار گرفت (0.18= β و 0.01 P). همجچنين بررسي نقش ميانجي حاكي از آن است كه عدالت داراي نقش واسطه‌ گري در بين ساختار قدرت خانواده و سازگاري زناشويي (0.10= β و 0.01 P) است.نتيجه‌ گيري: به‌طور كلي نتايج نشان مي‌دهد كه مدل پژوهش مبني بر رابطه ساختار قدرت در خانواده با سازگاري زناشويي و ميانجي‌گري عدالت زناشويي در زوجين از برازش مطلوب برخوردار است.