نقش هوش سازماني و دين‌داري در كار با سلامت عمومي كاركنان نظامي

سلامت رواني تحت تأثير عوامل مختلفي مي‌تواند كاهش يا افزايش يابد. از جمله اين عوامل هوش سازماني و دين‌داري در كار مي‌باشد. هوش سازماني، ظرفيت سازمان‌ها براي ايجاد و استفاده از دانش، به‌منظور سازگاري با محيط است. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش هوش سازماني و دين‌داري در كار با سلامت عمومي كاركنان نظامي انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كاركنان نظامي شهر اردبيل 1399-1398 بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 120 نفر از كاركنان نظامي به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامة سلامت روان گلدنبرگ و هيلر (1972)، پرسش‌نامة هوش سازماني كارل آلبرش (2004) و مقياس دين‌داري در كار لين و همكاران (2008) استفاده شد. داده‌ها از طريق آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه در نرم افزار Spss ورژن 18 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد كه بين هوش سازماني و دين‌داري در كار با سلامت عمومي كاركنان نظامي رابطة مثبت و معناداري وجود داشت. همچنين نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه سلامت عمومي كاركنان براساس متغيرهاي هوش سازماني (β=0/062 , P 0/05) و دين‌داري در كار (β=0/147 , P 0/05) قابل پيش‏بيني است. بنابراين، مي‌توان نتيجه گرفت كه هوش سازماني و دين‌داري در كار نقش معني‌داري در پيش‌بيني سلامت عمومي كاركنان نظامي دارند و نياز است كه مديران و مسؤئولان نظامي توجه ويژه‌اي  به اين موضوع داشته باشند.