تاثير تمرينات مقاومتي و نوروفيدبك بر شاخص‌هاي عملكردتيراندازي در افراد مبتدي نظامي

به‌كارگيري شيوه‌هاي تمرين بهبود و سرعت يادگيري افراد مبتدي در مهارت‌هاي اجرايي مانند تيراندازي از موضوعات نوين در پژوهش‌هاي اخير است. هدف از پژوهش حاضر تعيين تاثير يك دوره تمرين مقاومتي و نوروفيدبك بر بهبود شاخص‌هاي تيراندازي مرتبط با عملكرد شناختي در افراد مبتدي بود. براي اين منظور با بهره‌گيري از طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و با استفاده از سيستم امتيازدهي الكترونيكي، عملكرد تيراندازي 25 نفر از افراد مبتدي، در گروه‌هاي مختلف، قبل و بعد از 12 جلسه تمرينات مقاومتي و نيز تقويت موج SMR در ناحيه C4 و تقويت موج آلفا در ناحيه F3، مورد مطالعه قرار گرفت.تجزيه و تحليل آماري با استفاده از نرم‌افزار گرف‌پدپريسم9 و با در نظر گرفتن 5 درصد خطاي اندازه‌گيري، انجام و مشخص شد كه مداخلات تمريني موجب افزايش امتياز تيراندازي در گروه‌هاي مقاومتي(P=0.0011)، مقاومتي-نوروفيدبك(p 0.0001)و نوروفيدبك(P=0.0014)؛ كاهش سرعت تيراندازي در گرو‌هاي مقاومتي(P=0.0014)، مقاومتي-نوروفيدبك(P 0.0001) و نوروفيدبك(P=0.0372)، افزايش پايداري اسلحه در گروه‌هاي مقاومتي(p=0/0005)، مقاومتي-نوروفيدبك(P 0/0001) و نوروفيدبك(P=0.0293) گرديد؛ اما ميزان رديابي هدف تغيير معناداري نداشت. همچنين آزمون تعقيبي بين‌گروهي در پس‌آزمون نشان داد تغييرات شاخص سرعت تيراندازي در گروه مقاومتي-نوروفيدبك نسبت‌به گروه مقاومتي(P=0.0124) و شاخص پايداري اسلحه در گروه مقاومتي- نوروفيدبك نسبت‌به گروه مقاومتي(P=0.0315) و نوروفيدبك(p=0/0001) بهتر بوده‌ است.با توجه به اهميت قدرت عضلاني و كاركردهاي مغز در خصوص عملكرد مناسب فرد تيرانداز و با توجه به نتايج اين پژوهش در خصوص ارتقاء شاخص‌هاي مرتبط با تيراندازي، مي‌توان گفت به‌كارگيري شيوه‌هاي تمريني تقويت عضلات و بهبود عملكرد امواج مغز مرتبط با مهارت تيراندازي، بخشي از فرآيند يادگيري و ارتقاء مهارت در اين رشته را بهبود مي‌بخشد.