تاثير طرحواره درماني بر تنظيم هيجاني در زنان متاهل داراي همسر نظامي

مقدمه: نظر به اهميت نقش خانواده در عملكرد شغلي و حساسيت شغل نظاميان، هدف از پژوهش حاضر تعيين تاثير طرحواره درماني بر تنظيم هيجاني در زنان متاهل داراي همسر نظامي بود. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي و با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري در اين تحقيق شامل كليه زنان داراي همسر نظامي در منطقه يك شهر تهران كه به مراكز مشاوره و روان شناسي ويژه خانواده هاي نظامي مراجعه نموده اند.دراين تحقيق، از مراكز مشاوره و روان شناسي ويژه خانواده هاي نظامي در سطح شهر تهران براساس موقعيت جغرافيايي، مركز درماني آتيه را به عنوان گروه نمونه گيري انتخاب واز ميان مراجعه كنندگان به اين مركز نمونه انتخاب شد.با توجه به معيارهاي ورودي نهايتا 24 نفر از زنان متاهل داراي همسر نظامي انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 12 نفره قرار گرفتند. بدين منظوراز مدل طرحواره درماني يانگ(2003)استفاده شد و در طي مدت 10 جلسه دو ساعته و به صورت هفته‌ اي 1جلسه آموزش طرحواره درماني توسط پژوهشگر انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه تنظيم هيجان گراس و جان (2002) بود. داده ‌هاي بدست آمده با استفاده از روش ‌هاي آمار توصيفي و تحليل كوواريانس تجزيه تحليل شد. نتايج: يافته‌ها نشان داد نمرات شركت كنندگان در گروه آزمايش در متغير تنظيم هيجاني نيز نسبت به گروه كنترل افزايش معناداري نشان داد(001/0 P).بحث:با توجه به يافته هاي به دست آمده دراين مطالعه مي‌توان نتيجه گرفت، آموزش طرحواره درماني در افزايش تنظيم هيجاني خانواده هاي نظامي مؤثر است. كليدواژه‌ها: طرحواره درماني، تنظيم هيجاني، نظامي