ارزيابي سازگاري دو جدايه‌ بومي نماتدهاي بيمارگر حشراتSteinernema carpocapsae IRMoghan1 و Steinernema feltiae با حشره‌كش زيست پايه فلوبن دياميد

يكي از جنبه هاي مهم كاربرد مزرعه اي نماتدهاي بيماري زاي حشرات، اطلاع از سازگاري آنها در تركيب با آفت كش هاي شيميايي رايج در سيستم كشاورزي مورد كنترل مي باشد. در اين تحقيق، اثر حشره كش زيست پايه فلوبن دياميد روي زنده ماني و قدرت بيماري زايي دو جدايه بومي نماتدهاي بيماري زاي حشرات،IRMoghan1  Steinernema carpocapsae و  Steinernema feltiae انجام شد. براي آزمون زنده ماني، سوسپانسيون نماتد (500 لارو آلوده كننده نماتد در ميلي ليتر) در 150 ميلي ليتر دوز توصيه شده محلول فلوبن دياميد (25 پي پي ام) تهيه شد و در فواصل زماني مختلف (24 ، 48 و 72 ساعت و هفت روز) درصد زنده ماني نماتدها ثبت گرديد. در آزمون بيماري زايي، نماتدهايي كه در معرض حشره كش قرار گرفتند، در زيست سنجي عليهGalleria mellonella  (غلظت  150 لارو آلوده كننده به ازاي لارو حشره) استفاده شدند و مرگ ومير حشره پس از 72 ساعت ثبت شد. براساس نتايج تجزيه واريانس جدايه S. carpocapse IRMoghan1 نسبت به S. feltiae مرگ ومير بالاتري را در اثر تيمار با فلوبن دياميد نشان داد (P ≤ 0.01). پس از 24 ساعت و 48 ساعت تيمار با حشره كش فلوبن دياميد كمترين و هفت روز پس از تيمار، بيشترين ميزان مرگ و مير نماتدها مشاهده گرديد (P ≤ 0.01). تجزيه آماري نتايج زيست سنجي نماتدهاي بازيابي شده از تيمارهاي زماني مختلف با حشره كش فلوبن دياميد روي لاروهاي G. mellonella نشان دهنده عدم وجود تفاوت معني دار ميان دو جدايه نماتد بود (p˃0.05). براساس گروه بندي IOBC/WPRS، فلوبن دياميد نسبت به هر دو جدايه نماتد بي ضرر و سازگار بوده و در گروه يك (class 1) قرار گرفت. سازگاري جدايه هاي بومي ويژگي ارزشمندي در توسعه كاربرد اين نماتدها در كشور مي باشد.