اثربخشي زوج‌درماني كوتاه‌مدت راه‌حل محور بر افزايش خودتنظيمي زناشويي و تحمل پريشاني هيجاني زوجين

هدف: ازدواج يكي از مهم‌ترين تصميم‌گيري‌ها در زندگي هر فرد، و رضايت‌مندي از ازدواج يكي از اصلي‌ترين عوامل تعيين‌كنندۀ كيفيت زندگي و سلامت رواني است. اين پژوهش با هدف اثربخشي زوج درماني كوتاه مدت راه حل محور بر افزايش خودتنظيمي زناشويي و تحمل پريشاني هيجاني زوجين انجام گرفت. روش: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري، كليۀ زوجين متعارض مراجعه كننده به مراكز مشاورۀ شهر ايلام بود؛ براين‌اساس ۱۲ زوج متقاضي دريافت مشاوره، با روش نمونه گيري داوطلب – هدفمند تعيين و به‌صورت گمارش تصادفي در دو گروه كنترل (۶ زوج، ۱۲ نفر) و آزمايش (۶ زوج، ۱۲ نفر) قرار گرفتند. شركت كنندگان به دو سنجۀ خودتنظيمي زناشويي و تحمل پريشاني در سه مرحلۀ پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري پاسخ دادند. جلسات مشاوره به‌صورت زوجي اجرا شد و هر زوج در ۶ جلسه )جمعاً ۳۶ جلسه ۹۰ دقيقه اي به‌صورت يك جلسه در هفته( تحت مداخلۀ درماني مبتني بر زوج درماني كوتاه مدت راه حل محور قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش هاي آمار توصيفي استنباطي (تحليل كوواريانس) تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد، زوج درماني كوتاه مدت راه حل محور موجب بهبود خودتنظيمي زناشويي و تحمل پريشاني هيجاني زوجين گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل از مرحلۀ پيش آزمون به مرحلۀ پس آزمون تا مرحلۀ پيگيري شده است؛ بنابراين، باتوجه ‌به يافته هاي به‌دست‌آمده مي توان نتيجه گرفت، زوج درماني كوتاه مدت راه حل محور روش مناسبي براي بهبود زوجين دچار مشكل در خودتنظيمي زناشويي و تحمل پريشاني زوجين بوده است.