مقايسه اثربخشي تمرينات گروهي كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي با درمان گروهي هيجان‌مدار بر ‏ بهزيستي روانشناختي در بيماران بستري شده و بهبود يافته از ‏كرونا

هدف: پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي تمرينات گروهي كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي و درمان گروهي هيجان مدار بر بهزيستي روانشناختي بيماران بستري شده و بهبود يافته از ‏كرونا انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با 3 گروه بود. جامعه آماري پژوهش كليه بيماراني كه در 3 ماه دوم سال 1400 در بيمارستان امام رضا شهر مشهد (ع) بستري و سپس از كرونا بهبود يافته بودند. نمونه آماري براي هر گروه 15 نفر كه با روش در دسترس انتخاب و بصورت تصادفي  در 3 گروه جايگزين شدند. گروه آموزش اول هشت جلسه 45 دقيقه اي درمان گروهي هيجان مدار و گروه آزمايش دوم هشت جلسه 120 دقيقه اي درمان گروهي كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي دريافت كردند، اما گروه كنترل درماني دريافت نكرد. داده هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه بهزيستي روان شناختي ريف(Ryff., 1989) گردآوري و با استفاده از تحليل واريانس آميخته با اندازه گيري مكرر توسط نرم افزار 23SPSS تحليل شد. يافته ها: هر دو درمان بر تمامي مولفه هاي بهزيستي روانشناختي در گروه هاي آزمايش نسبت به گروه گواه، در مرحله پس آزمون موثر است (0.05 p) و اين نتايج تا مرحله پيگيري نيز پايدار ماند. اما، درمان گروهي هيجان مدار اثر بيشتري بر مولفه هدفمندي داشته است (0.05 p).نتيجه : درمان ها مي‌توانند به عنوان روش‌هاي مداخله‌اي موثر  بر افزايش بهزيستي روانشناختي در بيماران بستري شده و بهبود يافته از كرونا قلمداد شوند.