مقايسه تأثير درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره درماني مبتني بر پذيرش و تعهد بر تصوير بدن و عزت‌نفس جنسي زنان دياليزي

هدف: مطالعه حاضر باهدف مقايسه تأثير درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره درماني مبتني بر پذيرش و تعهد بر تصوير بدن و عزت‌نفس جنسي زنان دياليزي انجام شد.روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش مشتمل بر كليه زنان دياليزي متأهل مراجعه‌كننده به انجمن حمايت از بيماران دياليزي شهر مشهد در بازه زماني دي‌ماه سال 1400 تا خردادماه سال 1401 بود كه 45 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در سه گروه شامل دو گروه آزمايش (درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره درماني مبتني بر پذيرش و تعهد) و يك گروه كنترل جايگزين شدند. داده‌ها از طريق پرسش‌نامه هاي نگراني از تصوير بدن ليتلتون، آكسوم و پوري (Littleton et al., 2005) و عزت‌نفس جنسي زنان – فرم كوتاه دويل زينا و شوارز (Doyle Zeanah Schwarz, 1996) به دست آمد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني در نرم‌افزار 25Spss- استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد ‌درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره درماني مبتني بر پذيرش و تعهد در مقايسه با گروه كنترل بر تصوير بدن و عزت‌نفس جنسي زنان دياليزي مؤثر هستند (P 0.05). بعلاوه، طرح‌واره درماني مبتني بر پذيرش و تعهد به‌صورت معني‌داري مؤثرتر از درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بود (P 0.05)؛ بنابراين، كار هم‌زمان بر روي طرح واره ها و استفاده از فنون پذيرش و تعهد مي تواند منجر به خودانگاره بدني بهتر و عزت‌نفس جنسي بالاتر و درنتيجه بهبود اعتمادبه‌نفس و ارتباط زناشويي در زنان دياليزي گردد.