گوادر يا چابهار: بررسي راهبردهاي قدرتهاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌‌اي

كريدور اقتصادي چين-پاكستان از مهمترين مولفه‌هاي ابتكار يك‌كمربند-يك‌جاده به‌حساب مي‌آيد. پژوهش حاضر با طرح اين پرسش كه راهبردهاي بازيگران منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي در قبال كريدور چين-پاكستان چيست، تلاش كرده تا با تكيه بر با تكيه بر نظريه بازي‌ها و روش پژوهش توصيفي-تحليلي، به آن پاسخ بدهد. در پاسخ به سوال فوق، فرضيه پژوهش اين است كه آمريكا با همراهي كشورهاي هند و پاكستان بازي منطقه‌اي را آغاز كرده كه طي آن با حضور ايران در پيمان سه جانبه هند، ايران و افغانستان و همچنين حضور چين در كريدور سي‌پك ، فرصت شكل‌گيري همكاري سودمند تهران و پكن در راستاي توسعه بندر چابهار از آنها گرفته‌شد. روش گرداوري داده هاي پژوهش نيز از طريق مطالعات كتابخانه‌اي انجام گرفته است .يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند كه آمريكا با همراهي كشورهاي هند و پاكستان، بازي در منطقه شكل‌گرفته كه خروجي آن ايجاد شكاف ميان‌ دو كشور ايران و چين در راستاي عدم توسعه مسيرهاي ترانزيتي دو طرف در بندر چابهار است. بدين منظور، ايالات متحده آمريكا بازيگردان اصلي دو اتحاد منطقه‌اي در جنوب و غرب آسيا شد. از يك طرف با چراغ سبز آمريكا، پاكستان اجازه همراهي با چين در كريدور مذكور را پيدا كرد. از طرف ديگر به منظور اطمينان از عدم تمايل ايران براي حضور چين در بندر چابهار، هندوستان به عنوان شريك راهبردي آمريكا، وارد پيمان سه‌جانبه هند-ايران-افغانستان به منظور توسعه بندر چابهار شد. در چنين شرايطي برمبناي مدل معماي زنداني در نظريه بازي‌ها بهترين گزينه پيش‌روي ايران و چين همكاري با يكديگر در مسير توسعه بندر چابهار ايران است