تحليل رفتار مصرف كنندگان در تقاضاي غذاهاي دريايي

به منظور بررسي رفتار مصرفي خانوارها در تقاضاي مواد غذايي دريايي از داده‌هاي مصرف غذاهاي دريايي در سال 1391 برگرفته از مركز آمار ايران براي 38900 خانوار شهري و روستايي در تخمين تقاضاي ماهي و ميگو و ساير غذاهاي دريايي استفاده شده است. داده ها نشان مي دهند بسياري از خانوارها به صورت بالقوه هم مصرف كننده غذاهاي دريايي نبوده و اين گروه مصرفي در رژيم روزانه آنها جايي ندارد. پديده مصرف صفر و مشاهدات مفقود به عنوان ويژگي داده‌هاي سطح خرد در نظر گرفته شده است. به همين منظور از دو الگوي توبيت و هكمن به عنوان روش  هاي آلترناتيو در تخمين تقاضاي غذاهاي دريايي استفاده شده كه البته الگوي هكمن از قدرت توضيح دهندگي بالاتري برخوردار بوده است. بر اساس نتايج به‌دست آمده، عوامل اقتصادي نظير درآمد خانوار، عوامل دموگرافيكي مانند سطح تحصيلات سرپرست خانوار و تعداد فرزندان و متوسط سن خانوار و منطقه جغرافيايي محل سكونت بر مصرف غذاهاي دريايي تاثير گذار است.