مقايسه ي شاخص هاي گياهي جهت تشخيص مناطق رويشي مانگرو با استفاده از تصاوير لندست

كاربرد هاي روز افرون سنجش از راه دور براي به نقشه در آوردن و پايش تغييرات مانگرو ها به منظور مديريت پايدار منابع زيستي روشي عملي است. طي چند دهه ي اخير پيدايش شاخص هاي گياهي متفاوت اثر قابل توجهي بر فرايند هاي به نقشه در آوردن مانگروها و ديگر اكوسيستم هاي جنگلي داشته است. دراين مطالعه چهار شاخص گياهي مختلف شامل شاخص نرمال شده ي تفاضل پوشش گياهي (NDVI)، شاخص پوشش گياهي تعديل شده با خاك(SAVI)، شاخص نسبت پوشش گياهي(SR) و همچنين شاخص گياهي تغيير يافته(TVI) با هم مقايسه شدند تا مناسب ترين شاخص براي جداسازي مناطق مانگرويي خليج نايبند با استفاده از تصوير ماهواره ي  لندست با قدرت تفكيك مكاني 30 متر از سال 2012 شناسايي شود. براي جداسازي مناطق مانگرويي از غير مانگرويي از روش طبقه بندي نظارت شده ي حداكثر احتمال (MLC) استفاده شد. نتايج نشان داد كه بهترين و بالاترين صحت (%96.85) به تركيب بين باند هاي سنجنده به همراه شاخص هاي گياهي NDVI و  SAVIمربوط مي شود.