اثر جانشيني انرژي در بخش حمل‌و‌نقل ايران بر اساس تابع توليد ترانسلوگ

انرژي عامل محركه تمام فعاليت هاي بشر مي باشد. گستره ي اين فعاليت ها از انجام كارهاي روزانه تا فعاليت هاي كلان اقتصادي در هر كشور را شامل مي شود. امروزه جهان به سمت كاهش مصرف انرژي و افزايش كارايي استفاده از انرژي هاي موجود پيش رفته است و موضوع جانشيني انرژي در حالت هاي مختلف در مجامع علمي در دست بررسي است. انرژي را عامل اصلي توسعه ي هر كشور مي دانند كه براي رسيدن به توسعه ي پايدار نيازمند اهتمام بيشتري مي باشد. بخش حمل و نقل در راستاي رسيدن به توسعه نقش كليدي دارد. لذا بررسي عوامل توليد مؤثر در اين بخش به عنوان دومين مصرف كننده ي عمده انرژي در ايران و جهان، از اهميت ويژه اي برخوردار است. در اين مطالعه، يك مدل تابع توليد ترانسلوگ براي صنعت حمل‌و‌نقل ايران برقرار و عوامل توليد ؛ سرمايه، انرژي و نيروي‌كار را شامل مي شود. كشش توليد ي و جانشيني هر يك از عوامل توليد  به ترتيب محاسبه و تحليل شده است. نتايج نشان مي دهد كه در طول دوره 1362 تا 1391 كشش جانشيني نسبتاً خوبي ميان انرژي و سرمايه در بخش حمل‌و‌نقل در ايران وجود دارد. بدين معني كه از طريق تخصيص سرمايه بيشتر در صنعت حمل‌و‌نقل، فن آوري مرتبط با صرفه جويي در انرژي مي تواند به طور مداوم ارتقا يافته و جانشيني بين سرمايه و انرژي محقق گردد. همچنين اثر جانشيني سرمايه و انرژي بر كاهش آلاينده هاي ناشي از مصرف سوخت در بخش حمل و نقل مورد بررسي قرار گرفت.