حقوق طبيعي مونتسكيو؛ تأملي بر نسبت متافيزيك و واقعيت در انديشه حقوق طبيعي

اگرچه حقوق طبيعي، در پارادايم مدرنيته، ماهيت و كاركردي بايدانگار دارد و گذار از ساختار سنتي را موجب شده است اما در تاريخ انديشه، برداشت ها و تحليل هاي سازگار با سنت نيز از حقوق طبيعي ارائه گرديده است و فكر حقوق طبيعي ارسطويي، شايد مشهورترين آن ها باشد؛ رويكردي كه حقوق طبيعيِ مبتني بر طبيعت اشياء و طبيعت اشيائي كه نماد واقع گرايي است را تداعي و منعكس مي كند. شايد بتوان مونتسكيو را، متعلق به نحله تاريخ گرايي حقوقي دانست و نسبتي ميان انديشه حقوقي او و حقوق طبيعي قائل نشد؛ اما واقعيت اين است كه مونتسكيو، خارج از پارادايم مدرنيته نيست؛ دغدغه او، حقوق عمومي طبيعي است و چرا طبيعت اشياء نزد او، بيان ديگري از عقلانيت خودجوش اجتماعي و آزادي فردي مبتني بر آن نباشد؟ اين پژوهش با مطالعه تحليلي و نقد خوانش هاي مختلفي كه از حقوق طبيعي منتسكيو وجود دارد، سعي در ارائه برداشتي از حقوق طبيعي مونتسكيو دارد كه با دغدغه حقوق عمومي طبيعي او همخواني داشته، درك مونتسكيو در چارچوب مدرنيته ي حقوقي را امكان پذير سازد.