مطالعه تطبيقي مسئوليت مدني توليدكنندگان قطعه و مواد اوليه در كالاهاي مونتاژشده در نظام حقوقي آمريكا و ايران

كالاهاي مونتاژ شده كالاهايي هستند كه از سر هم كردن قطعات ازپيش‌ساخته شده تشكيل مي شوند. اگر كالاي مونتاژ شده خسارتي وارد نمايد، زيان‌ديده معمولاً به جهت دسترسي آسان تر دعواي خود را عليه توليدكننده كالاي نهايي مطرح مي كند؛ اما بايد ديد آيا امكان استناد خوانده دعوا به فعل يا ترك فعل توليدكنندگان قطعه يا تأمين‌كنندگان مواد اوليه براي معافيت از مسئوليت وجود دارد يا خير؟ در اين پژوهش درصدد هستيم به اين سؤال اساسي پاسخ دهيم كه توليدكننده قطعه در چه مواردي و بر اساس كدام مباني در مقابل زيان‌ديده مسئوليت دارد؟ براي پاسخ به اين سؤال با روش توصيفي تحليلي و بر اساس جمع‌آوري مطالب به شيوه كتابخانه اي ابتدائاً نظام حقوقي آمريكا مورد مطالعه قرار گرفته و با استخراج الگوي اين كشور بر اساس رويه قضايي به بررسي موضوع در نظام حقوقي كشور ايران پرداخته شده است. در نهايت اين نتيجه حاصل شد كه در نظام حقوقي آمريكا اصل كلي آن است كه اگر قطعه توليدي قبل از توزيع غيرمعيوب باشد، قطعه ساز مسئوليتي ندارد. با وجود اين، در موارد استثنايي قطعه‌ساز در برابر زيان‌ديده مسئول جبران خسارت است و براي موارد استثنايي چهار الگو از سوي دادگاه هاي اين كشور تبعيت شده است. در نظام حقوقي ايران نيز با الهام از الگوي به‌دست‌آمده از نظام حقوقي آمريكا، مسئوليت توليدكننده قطعه در صورت معيوب بودن آن و وجود رابطه عليت بين عيب و ورود خسارت قطعي است و در موارد نقص طراحي و ارائه هشدار نيز مسئوليت قطعه ساز متصور است.