سلامت جسماني و رواني شناگران نخبه پس از قرنطينه طولاني مدت ويروس كرونا

سابقه و هدف: كويد-19 به عنوان يك پاندمي تاثيرات گسترده اي بر سلامت جسماني و رواني افراد جامعه و ورزشكاران داشته است. اين مطالعه با هدف مقايسه نيمرخ سلامت جسماني و رواني دوران قبل و پس از قرنطينه كوويد-19 در شناگران زن نخبه شهر مشهد انجام شد. روش بررسي: بيست و هفت شناگر زن از 2 سال قبل تا بعد از قرنطينه كوويد-19 مورد بررسي قرار گرفتند. آمادگي بدني ادراك شده (وضعيت بدني، انعطاف پذيري، وضعيت عضلاني و تركيب بدن) ، سطح فعاليت بدني و نيمرخ رواني شركت كنندگان اندازه گيري شد. از آزمون تي زوجي براي تعيين تفاوت متغيرهاي پژوهش قبل و بعد از قرنطينه كويد-19 استفاده شد.  يافته ها: شركت كنندگان افزايش قابل توجهي در متغيرهاي افسردگي (0.001 = p)، اضطراب (0.024= p)، استرس (0.001 = p)، تنهايي (0.001 = p) وBMI  (0.001 = p) و كاهش معني‌داري در سطح فعاليت بدني (0.023 = p)، خرده مقياس ها و نمره كل آمادگي بدني ادراك شده (0.001= p) را پس از پايان دو سال دوران قرنطينه نشان دادند.نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كاهش سطح فعاليت بدني طي اپيدمي كويد-19 مي تواند اثرات منفي بر پروفايل رواني و BMI در ورزشكاران حرفه اي داشته باشد. بنابراين، بايد برنامه ريزي لازم جهت حفظ سطح فعاليت بدني به صورت ايمن توسط مربيان و برنامه ريزان ورزشي تيم هاي حرفه اي و ملي صورت پذيرد.