تحليل راهبردي رويكردهاي توسعۀ اجتماعي- فرهنگي شهرها (مطالعه موردي: شهر اصفهان)

شهرها به‌دنبال تقويت مسائل اجتماعي-فرهنگي خود رويكردهاي متنوعي ازجمله توسعۀ ‌پايدار و تاب‌آوري و... را اتخاذ مي‌كنند. هدف پژوهش حاضر گزينش بهترين رويكرد توسعۀ اجتماعي-فرهنگي در شهر اصفهان است كه ازنظر هدف توسعه‌اي-كاربردي و از حيث ماهيت توصيفي -تحليلي و علي-پيمايشي است. بدين منظور پيمايشي در شهر اصفهان انجام شد. داده‌ها با استفاده از روش اسنادي-كتابخانه‌اي و پرسشنامه گردآوري شد. جامعۀ آماري كارشناسان و متوليان برنامه‌ريزي و توسعۀ امور شهري در شهر اصفهان هستند كه از بين آنها، 62 نفر از مسئولان برنامه‌ريزي و توسعۀ امور شهري و 50 نفر از كارشناسان به روش گلوله برفي انتخاب و پرسشنامه بين آنها توزيع گرديد. با استفاده از تكنيك‌هاي تاپسيس، كوپراس‌فازي، آرآس فازي مناطق پانزده‌گانه اصفهان اولويت‌بندي شدند و با تكنيك SWOT نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهديد پيش روي توسعۀ اجتماعي-فرهنگي شناسايي شد. يافته‌هاي حاصل از تكنيك‌هاي تاپسيس، كوپراس‌فازي و آرآس‌فازي نشان‌ مي‌دهد كه بايد مناطق 2، 7، 9، 11، 13، 14 و 15 در اولويت برنامه‌ريزي قرار گيرد و در تكنيك سوات راهبردهاي گسترش فعاليت‌هاي بشردوستانه و حس انسان‌دوستي، حمايت از اقشار آسيب‌پذير، ايجاد اشتغال پايدار، تأمين زيرساخت‌هاي موردنياز در مناطق شهري، به‌كارگيري سياست‌هاي تشويقي مسكن و بازنگري در طرح‌ها و برنامه‌هاي توسعۀ شهري تأثيرگذارترين راهبرد‌ها هستند.