بررسي تعيين‌كننده‌هاي توانمندسازي ساكنين اسكان غيررسمي شهر قزوين (موردمطالعه: باغ‌نشاط)

سكونتگاه‌هاي غيررسمي اغلب در مكان‌هاي تجمع مهاجرين روستايي و فقراي شهري، در اثر توسعه روزافزون شهر و ناتواني مديريت‌شهري در تأمين به‌موقع نياز به مسكن شكل مي‌گيرند. اين مناطق خارج از برنامه‌ريزي رسمي و قانوني توسعه و پيشرفت شهري قرار دارند و افراد بدون اجازه در درون يا بيرون از محوطه‌ي قانوني شهرها اقدام به ساخت سكونتگاه مي‌كنند اين سكونتگاه‌ها عموماً سند مالكيت رسمي ندارند و از خدمات و زيرساخت‌هاي شهري بي‌بهره هستند. عدم برخورداري از امكانات‌ و خدمات‌شهري و عدم توجه مسئولين‌شهري به اين محلات منجر به جدايي‌گزيني محلي ساكنين و پيدايش انواع ناهنجاري‌هاي اجتماعي مي‌شود. امروزه در كنار پيشگيري از آسيب‌هاي اجتماعي، لزوم توجه به توانمندسازي ساكنين چنين محلاتي در راستاي افزايش تاب‌‍‌آوري محله‌اي باعث شده است تا ساماندهي محلاتي ازاين‌دست در كانون‌توجه برنامه‌ريزان شهري قرار گيرد، پژوهش حاضر با عنايت به اين‌امر و با هدف كمك به مديران شهري و بهبود وضعيت محلات شهر قزوين به بررسي و سنجش ميزان گرايش ساكنين اسكان غيررسمي محله باغ‌نشاط به توانمندسازي و سنجش عوامل مؤثر بر گرايش به‌توانمندسازي ساكنين اين‌محله بر اساس نظريه‌هاي توانمندسازي پرداخته است. جامعه‌آماري پژوهش ساكنين اسكان غيررسمي محله باغ‌نشاط قزوين بودند كه 341 نفر از آنها به‌عنوان نمونه‌آماري با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج نشان داد؛ ميانگين گرايش به توانمندسازي در بين ساكنين اسكان غيررسمي محله باغ‌نشاط‌ بالاتر از حد متوسط است. همچنين نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چندمتغيره نشان دادند؛ عوامل اجتماعي، اقتصادي، كالبدي و حقوقي به ترتيب بيشترين اثر را بر گرايش به‌توانمندسازي ساكنين بر عهده‌دارند و درمجموع اين چهار عامل 27 درصد از واريانس متغير وابسته‌ تحقيق را تبيين نمودند.