ناكارآمدي فردي-نهادي و همياري جمعي مطالعه درك معنايي كشاورزانِ سميرمي از مسألۀ كم‌آبي در حياتِ شهري

پژوهش حاضر به بررسي درك معنايي كشاورزان ساكن شهر سميرم از مسألۀ كم‌آبي و نقش آن در حيات شهري است. از روش تحقيق نظريۀ زمينه‌اي (رويكرد سيستماتيك) براي تحقق اين هدف استفاده شد. مشاركت‌كنندگان پژوهش، كشاورزان شهرستان سميرم بودند. روش نمونه‌گيري از نوع هدفمند بود كه بر اساس آن با 25 نفر از كشاورزان مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته انجام شد. براي فهم پيامدهاي كم‌آبي ناشي از كشاورزي بر حيات شهري سميرم، كشاورزاني انتخاب شده‌اند كه ساكن شهر سميرم هستند. مصاحبه‌ها با استفاده از روش كدگذاري سه‌مرحله‌اي نظريۀ زمينه‌اي تحليل شدند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه شرايط علي تأثيرگذار بر كم‌آبي در شهرستان سميرم عبارت‌اند از: تغيير الگوها، حكمراني ناكارآمد و تغييرات اقليمي. براي مواجهه با كم‌آبي، كشاورزان سه راهبرد ارائه داده‌اند: تقويت سنت‌هاي همياري، فرهنگ‌سازي زيست‌محيطي و صنعت‌گرايي جايگزين. زمينه‌هايي كه اين راهبردها را تسهيل كرده و يا مانع تحقق آنها مي‌شوند عبارت‌اند از: سياست‌هاي اقتصادي و مديريت منابع آبي. فردگرايي اقتصادي و منابع مالي و اعتباري، شرايط مداخله‌گر بر راهبردهاي مواجهه با كم‌آبي هستند. پيامدهاي راهبردهاي مواجهه با كم‌آبي از ديد كشاورزان عبارت‌اند از: بازسازي زيستِ اقتصادي، بازسازي زيستِ اجتماعي و بازسازي حياتِ زيست‌محيطي. ناكارآمدي فردي-نهادي و همياري جمعي نيز مقولۀ مركزي درك معنايي كشاورزان از كم‌آبي در شهرستان سميرم است. نتيجۀ پژوهش نشان داد كه كم‌آبي هم تحت تأثير مقوله‌هاي فردي قرار دارد و هم تحت تأثير مقولات نهادي و ساختاري. بنابراين، راهبردهاي مواجهه با آن نيز فردي-نهادي هستند و پيامدهاي اين راهبردها نيز همين‌گونه هستند.