مطالعه تطبيقي پيرامون پيشگيري از وقوع خشونت عليه زنان با اتكا به تدابير پيشگيرانه وضعي و محيطي در حقوق ايران و اسناد بين‌المللي

پيشگيري وضعي را مي‌توان شناسايي علت وقوع جرم در خارج از شخصيت مجرم دانست. به‌بيان‌ديگر در پيشگيري وضعي، غرض، بيان اين مطلب است كه در خارج از كالبد بزهكاران، در محيط‌هاي مجرمانه، چه موقعيت‌ها و وضعيت‌هايي در ذهن آن‌ها، وسوسه ارتكاب جرم را ايجاد مي‌نمايد تا با شناسايي آن‌ها، به پيشگيري از وقوع جرم پرداخته شود.نظريه پيشگيري محيطي نيز بر اين امر استوار است كه مي‌توان با طراحي مناسب محل سكونت، كار وزندگي افراد، از جرائم ارتكابي در محيط پيراموني پيشگيري نمود. خشونت عليه زنان نيز به‌عنوان يكي از عرصه‌هاي موردتوجه، مي‌تواند از اين تدابير بهره‌مند گردد. در اين تحقيق نگارندگان تلاش دارند تا بررسي نمايند اولاً آيا تدابير پيشگيرانه وضعي و محيطي در خصوص موضوع خشونت عليه زنان در اسناد بين‌المللي و در حقوق ايران و يا در نزد دكترين حقوقي وجود دارد يا خير؟ ثانياً با استخراج و بررسي آن‌ها، موارد كاربردي و قابل‌اجراي پيشنهاد شده در آن اسناد يا نظريات، در اين مقاله پيشنهاد و مورد بررسي اجمالي قرار گيرد. مقاله حاضر به شيوه تحقيق كتابخانه‌اي و به شكل توصيفي تحليلي گردآوري و مورد بررسي و پيشنهاد قرارگرفته است. نتيجه حاصل از تحقيق گوياي اين مطلب است كه در حقوق ايران و اسناد معتبر بين‌المللي و در نزد دكترين حقوقي، اهتمام ويژه‌اي به رعايت حقوق زنان، منع انواع خشونت عليه آنان و الزام به دفع آن وجود دارد؛ لذا به‌كرات در مجامع ويژه، با تدوين مقررات يا پيشنهاد اقدامات اجرايي و كاربردي در جهت رفع اين معضل جهاني گام‌هايي برداشته‌ شده است.