بررسي تطبيقي جبران خسارت صدمات بدني در حقوق ايران و انگلستان

امروزه در بسياري از كشورها براي شناخت صدمات بدني و جبران خسارتهاي وارد بر اعضاي بدن طرح‌‌هاي خاصي ساماندهي و به تصويب رسيده و در راستاي سياست‌‌هاي جنايي، اهداف بازدارندگي را در كنار جبران خسارت، مد نظر قرار مي‌‌دهند. در نوشتارحاضر با روش تحليلي، توصيفي به بررسي اين موضوع در نظام كيفري حقوق ايران و انگلستان پرداخته كه چه تفاوتهايي در مفهوم شناختي مصاديق اعضا و پرداخت خسارت صدمات بدني در حقوق هر دوكشور وجود دارد. تحقيق حاضر نشان از آن دارد كه در نظام حقوق ايران نظام جبران صدمات بدني برمبناي ديه، ارش و حكومت بنا گرديده و در نظام حقوقي انگلستان با استفاده از روش‌‌هاي نظام تعرفه و نظام توجه به كاركرد اعضاء، لذت خوشي و زندگي از دست رفته افراد مورد ارزيابي و محاسبه قرار مي‌‌گيرد و با ارزش‌گذاري جان آدمي و ارزيابي كيفيت سال‌‌هاي زندگي افراد به محاسبه خسارات بدني مي‌‌پردازند و هر دو نظام حقوقي در تلاش هستند تا بتوانند به شيوه واقعي صدمات بدني را محاسبه و جبران نمايند.