مطالعه تطبيقي اصل تناسب مجازات در جرايم مواد مخدر و مولفه‌‌هاي موثر در اعمال آن در حقوق ايران و غرب

اصل تناسب مجازات به عنوان يكي از اصول بنيادين حقوق كيفري، متضمن تعيين مجازاتهايي است كه با ضرر اجتماعي ناشي از جرم همخواني داشته باشد. در اين ميان، اعمال اين اصل در جرايم مواد مخدر و در مرحله تقنين، با توجه به اهميت اين جرايم و پيچيدگي آنها، نيازمند دقت نظر و ظرافت طبع قانونگذار است. بدين ترتيب كه با لحاظ مولفه‌‌هاي موثر در اعمال اصل تناسب از بي‌عدالتي در تعيين و اجراي كيفر كاسته و به تبع اهداف مورد انتظار از مجازات همچون بازدارندگي را دستيافتي‌تر نمايد. رفتار مرتكب و نوع جرم ارتكابي، نقش متهم و نحوه مداخله وي در جرم و نيز شدت و وخامت جرم ارتكابي از مهمترين مولفه‌‌هايي هستند كه در اعمال اصل تناسب مجازات در اين جرايم موثرند. حال آنكه قانونگذار در قانون مبارزه با مواد مخدر صرفاً بر تناسب ميان كميت مواد با ميزان مجازات تأكيد داشته و ساير مولفه‌‌ها را ناديده گرفته است.