تأثير نقض عامدانه قرارداد بر اعتبار شروط معافيت از مسئوليت (مطالعه تطبيقي در نظامهاي رومي- ژرمني، كامن‌لا، ايران، با تأكيد بر رويه قضايي و مباني فقهي)

تخلف از اجراي مفاد قرارداد ممكن است غيرعمدي يا عامدانه باشد. نقض‌عامدانه شديدترين شيوه نقض قرارداد است؛ به همين علت در نظامهاي حقوقي مختلف، آثار منحصر به فردي براي اين نوع نقض شناخته شده‌ كه در موقعيتهاي نقض غيرعمدي مانندي ندارند. يكي از مهمترين آثار نقض‌عامدانه در بستر ترتيبات جبراني توافقي، عدم امكان تمسك متعهد ناقض به شرط معافيت از مسئوليتي است كه از رهگذر قرارداد به سود خود تحصيل كرده‌است. متعهدي كه عامدانه و به دلخواه از اجراي آنچه به عهده‌گرفته، شانه خالي مي‌كند، نبايستي مجاز باشد در پناه شرط عدم مسئوليت مندرج در قرارداد، از تبعات اضرارعمدي خود به طرف ديگر بگريزد. در اين مقاله با شيوه توصيفي- تحليلي، اين اثر كاربردي و مهم نقض‌عامدانه بر اعتبار شروط معافيت از مسئوليت قراردادي با نگاه عيني و در بستر مقررات و رويه قضايي نظام‌‌هاي حقوقي نماينده سه خانواده بزرگ حقوقي (رومي- ژرمني، كامن‌لا و حقوق اسلامي)، مورد بررسي قرارگرفته است.