نقش حسن‌‌نيت در مسئوليت متصرف مال غير با مطالعه تطبيقي درحقوق آلمان، ‌‌انگليس و ايران

مفهوم حسن‌‌نيت در بسياري از نظام‌‌هاي حقوقي به رسميت شناخته شده و آثار مهمي براي آن لحاظ مي‌‌شود. ازجمله درحقوق آلمان و انگليس به اين مفهوم توجه ويژه‌‌اي شده و در زمينه‌‌هاي مختلفي تأثيرگذار است. يكي از مهم‌‌ترين اين زمينه‌‌ها، ‌‌در مسئوليت متصرف مال غير (اعم از تصرفات حقوقي و مادي) است. در اين نوشتار تلاش شده تا با روش كتابخانه‌‌اي به بررسي تطبيقي در رابطه با امكان تأثير حسن نيت در مسئوليت متصرف مال غير در رابطه با خسارات وارده به مال موضوع تصرف و كيفيت اين تأثير پرداخته شود. درحقوق آلمان و انگليس، ‌‌توجه به‌‌مفهوم حسن‌‌نيت و تأكيد بر لزوم انتساب خسارت به رفتار متصرف براي مسئول شناختن وي دركنار تأثيرحسن‌‌نيت در احراز اين انتساب، ‌‌باعث شده تا حسن‌‌نيت متصرف در تصرفات مادي و حقوقي بتواند باعث سلب يا كاهش مسئوليت وي در هر دو قالب ضمان قهري و مسئوليت قراردادي‌‌گردد. اما در حقوق داخلي تأثيرپذيري از فقه و وسعت دايره شمول غصب و درحكم غصب باعث شده تا درتصرفات مادي‌‌كمتر بتوان ازمتصرف با‌‌حسن‌‌نيت حمايت نمود و به نظر مي‌‌رسد راهكار حمايت از متصرف با‌‌ حسن‌‌نيت درتفكيك شخص غاصب از شخص درحكم غاصب نهفته است. درحالي‌‌كه در تصرفات حقوقي، ‌‌انتساب خسارات به رفتارشخص متصرف بيشتر اهميت يافته و تا حدودي وضعيت مشابه حقوق آلمان و انگليس است.