مطالعه تطبيقي شيوه‌‌هاي رسيدگي به تخلفات قاضي در كشورهاي رومي- ژرمني، كامن لا و عربي

دادگاه‌ها ممكن است با دو نوع دعوا بر قضات مواجه گردند: 1. دعواي جبران خسارت ناشي از تصميم نادرست2. دعواي كيفري و انتظامي ناشي از تصميم زيان‌بار. در اين مقاله در صدد پاسخگويي به اين سوال هستيم: هرگاه در محاكم، به طرفيت قاضي در قبال تصميم زيانبار، اقامه دعوي گردد، آيا آيين رسيدگي ويژه‌‌اي براي رسيدگي به چنين دعوايي، پيش‌‌بيني شده است يا محاكم بايد از آيين عام رسيدگي به دعاوي پيروي كنند؟ در پژوهش حاضر، كه به صورت توصيفي- تحليلي با رويكرد تطبيقي در حقوق كشورهاي عربي، رومي ژرمني و كامن لا تدوين يافته است، خواهيم گفت: هرگاه دعوا از نوع اول باشد؛ تشريفات رسيدگي اين نوع دعاوي، همانند ساير دعاوي مسئوليت مدني، تابع قواعد عام آيين رسيدگي است و ليكن در دعواي قسم دوم از يك‌‌طرف، قضات محاكم و دادسرا هر يك در قلمرو كار خود، اختيار و اقتدارات فراواني دارند؛ از اين‌رو لازم است كه در مقابل اين همه اختيارات قانوني، مسئول باشند تا به حاكمي مطلق‌العنان تبديل نگردند و از طرفي، امنيت و استقلال قاضي ايجاب مي‌كند كه اقامه دعوا عليه او با قواعد عام مسئوليت و تعقيب تفاوت‌هايي داشته باشد. بنابراين در تمامي نظام‌‌هاي حقوقي براي رسيدگي به اين دعاوي، آيين رسيدگي ويژه‌‌اي پيش‌‌بيني شده است.