بررسي آسيب DNA اسپرم در مردان مبتلا به آستنوزواسپرمي

پيش‌زمينه و هدف: استنوزواسپرمي يك بيماري ناباروري است كه در آن تحرك اسپرم فرد كاهش مي‌يابد و بنابراين، شانس بارور شدن تخمك توسط اسپرم در دستگاه تناسلي زن كاهش مي‌يابد. مطالعه حاضر باهدف بررسي آسيب DNA اسپرم با استفاده از تست‌هاي SCSA و TUNEL در جمعيت بزرگي از مردان نابارور آستنوزواسپرمي و مقايسه آن با جمعيت ديگري از افراد نرموزواسپرمي (داراي نمونه اسپرم كاملاً سالم) طراحي شده است. مواد و روش‌ كار: در اين مطالعه مورد شاهدي، پارامترهاي مايع مني بر اساس دستورالعمل سازمان بهداشت جهاني (2010) در جمعيت بزرگي از مردان نابارور آستنوزواسپرمي (1383 مرد) و نرموزواسپرمي (2235 مرد) كه به مركز باروري و ناباروري اصفهان مراجعه كرده بودند، ارزيابي شد. علاوه بر اين، آسيب DNA اسپرم توسط تست‌هاي TUNEL و SCSA مورد ارزيابي قرار گرفت. براي مقايسه متغيرهاي مطالعه بين دو گروه از آزمون t نمونه‌هاي مستقل و براي همبستگي بين پارامترها از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. P 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد.يافته‌ها: علي‌رغم عدم تفاوت معني‌داري در حجم مني و شاخص توده بدني، ميانگين غلظت اسپرم، تعداد، تحرك كل اسپرم و تحرك پيش‌رونده در مردان آستنوزواسپرمي به‌طور معني‌داري كمتر از مردان نرموزواسپرم بود (0/001 P). علاوه بر اين، ميانگين رنگ‌پذيري بالاي DNA و آسيب DNA اسپرم توسط تست‌هاي SCSA و TUNEL در مردان آستنوزواسپرمي به‌طور معني‌داري بيشتر از مردان نرموزواسپرمي بود (0/001 P).بحث و نتيجه‌گيري: در مردان آستنوزواسپرمي، سلامت DNA اسپرم به‌شدت تحت تأثير است، بنابراين در اين افراد، قبل از استفاده از روش‌هاي كمك باروري، بهتر است از درمان آنتي‌اكسيداني و يا روش‌هاي نوين جداسازي اسپرم براي درمان استفاده شود.