مهاركننده‌هاي ژانوس كيناز: يك استراتژي درماني جديد براي بيماري هاي خود ايمن

پيش زمينه و هدف : سايتوكاين ها نقش اصلي را در پاتوژنز بيماري هاي التهابي و خودايمني ايفا مي كنند. به دنبال اتصال سايتوكاين ها به گيرنده‌هاي مربوطه، ژانوس كيناز (جك)  و فعال‌كننده رونويسي (استت) فعال شده و در ارسال سيگنال شركت مي كنند. تغييرات ژنتيكي در مسير جك-استت با افزايش خطر ابتلا به سرطان ها، خودايمني و همچنين بيماري هاي التهابي مرتبط است. هدف قرار دادن جك ها و استتها مي تواند يك استراتژي ايمن و كارآمد براي درمان اين بيماري ها باشد. توفاسيتينيب، به عنوان اولين مهاركننده جك، براي درمان آرتريت روماتوئيد تاييد شده است. همچنين بسياري از مهاركننده هاي جك ديگر براي بيماري هاي مختلف ثابت شده اند يا در مراحل مختلف آزمايشات باليني هستند. در حال حاضر، مولكول هاي كوچك مهاركننده‌هاي جك  به عنوان دسته جديدي از داروها در درمان سرطان و بيماري‌هاي ناشي از سيستم ايمني در نظر گرفته مي‌شوند.