ارزيابي و تبيين ابعاد سرمايه اجتماعي مؤثر در فرآيند توسعه نواحي روستايي (مورد مطالعه: دهستان دشت ارزنه، شهرستان باخرز)

دستيابي به توسعه روستايي مستلزم اهتمام ويژه به ذينفعان و بهره‌مندي از ظرفيت‌هاي جوامع محلي مي‌باشد و اين امر زماني ميسر خواهد بود كه از سرمايه‌هاي اجتماعي در مناطق روستايي به نحو مطلوب استفاده نمود. در اين پژوهش دو بعد سرمايه اجتماعي يعني اعتماد و مشاركت اجتماعي تعريف و مورد بررسي قرار گرفته است. دهستان دشت ارزنه يكي از دهستان‌هاي با ظرفيت بالاي نيروي انساني، اقتصادي، طبيعي و گردشگري در شهرستان باخرز است كه كم توجهي به شاخص‌هاي اجتماعي همچون مشاركت، اعتماد، انسجام اجتماعي, تعهد و مسئوليت پذيري و .. زمينه ساز مشكلات متعدد در روستاها و حتي مهاجرت از روستاها، نارضايتي مردم، عدم احساس مسئوليت در زمينه جريانات روستايي شده است. كه برنامه‌ريزي در اين زمينه بسيار ضروري مي‌باشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ ماهيت از نوع تحقيقات توصيفي – تحليلي است. جامعه آماري پژوهش شامل سرپرستان خانوار روستايي دهستان ارزنه در شهرستان باخرز بوده و بر اساس آخرين سرشماري نفوس مسكن تعداد جامعه مطالعاتي 2779 خانوار مي باشد و بر مبناي فرمول كوكران حجم نمونه مطالعاتي 300 نفر تعيين شده است. بمنظور بررسي ابعاد سرمايه‌هاي اجتماعي از آزمون‌هاي همبستگي اسپيرمن و مقايسه ميانگين بين مؤلفه‌ها (تي مستقل) استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه در بين مؤلفه‌هاي سرمايه‌هاي اجتماعي، مشاركت، احساس مسئوليت و اعتماد‌سازي تاثير بسزايي در تقويت سرمايه‌هاي اجتماعي و دستيابي به توسعه روستايي در روستاهاي مورد مطالعه داشته است و از بين 5 روستاي مورد مطالعه، سه روستا توانسته‌اند به توسعه مطلوب بعد از انجام پروژه توان افزايي دست پيدا كنند، برمبناي يافته‌هاي پژوهش تقويت تشكل‌ها و گروه‌هاي مردمي از مهمترين راهبردهاي تقويت سرمايه‌هاي اجتماعي و دستيابي به توسعه روستايي مي‌باشد.