تحليل مؤلفه هاي فضايي الگوي سياستگذاري آموزشي ارزش هاي محيط زيستي (مورد مطالعه: روستاهاي حاشيه كلانشهر تهران)

آموزش ارزش‌هاي محيط زيستي به‌عنوان يكي از اركان بنيادين توسعۀ پايدار و به‌منزلۀ سازوكاري براي بازسازي و احيا‌ي سرمايه‌هاي زيست‌محيطي از نقش مهم و بايسته‌اي برخوردار است. در اين پژوهش شناسايي و مطالعۀ ميزان اهميت مؤلفه‌هاي فضايي الگوي سياستگذاري آموزشي ارزش‌هاي مذكور هدفگذاري شد و براي نيل به اين هدف بر پايۀ نظريه‌هاي توسعۀ پايدار و استراتژي‌هاي آموزشي و نظريه‌هاي رفتارمحور و اخلاق‌محور در حوزۀ ارزش‌هاي زيست‌محيطي؛ مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي آمايشي آموزش ارزش‌هاي زيست‌محيطي شناسايي و استخراج و با بهره‌گيري از ابزار پرسش‌نامه و تكميل آن‌ها مبتني بر نظر 30 كارشناس در عرصۀ آموزش محيط زيست به مطالعه و تحليل تطبيقي داده‌هاي حاصل از به‌كارگيري نرم‌افزار SPSS و آزمون‌هاي تحليل واريانس يك‌طرفه و تعقيبي دانكن در منطقۀ مورد مطالعه مبادرت شد و نتايج پژوهش مؤيد اين مطلب است كه مؤلفۀ آشنايي با حوزۀ محيط زيست و نظام اكولوژيكي، كم‌ترين ميزان اهميت را با مقدار 2.925 و بيشترين اهميت را مؤلفۀ رفتاري ـ شناختي با مقدار 3.5533 در تدوين و اجراي سياستگذاري آمايشي ارزش‌هاي زيست‌محيطي به خود اختصاص داده است.