تحليل كيفي سواد رسانه‌اي در اثر پذيري رواني كوويد 19 در شبكه‌هاي اجتماعي

مطالعه حاضر تحليلي كيفي به‌روش گراند‌تئوري است كه بر اثرپذيري رواني كوويد19در شبكه‌هاي‌اجتماعي با رويكرد سواد‌رسانه‌اي پرداخته است.هدف اين مطالعه شناسايي تاثير سواد‌رسانه‌اي [رژيم مصرف رسانه‌اي،درك محتوا،اهداف پنهان،گزينش آگاهانه،نگاه انتقادي و تجزيه‌وتحليل پيام] در اثرپذيري رواني [اضطراب،وسواس،خودبيمار پنداري و خستگي] كوويد19بوده است،كه آيا شبكه‌هاي‌اجتماعي باعث اثرپذيري رواني مي‌شوند؟در اين راستا با بهره‌گيري از روش گراند‌تئوري،بايد گفت كه چارچوب نمونه با دو معيار محك مي‌خورد1-ورود (اشباع‌داده‌ها) 2-خروجي (اشباع‌نظري) در اين تحقيق نيز تعداد مصاحبه‌ها تا اشبا ع داده‌ها و نظريه‌ها تداوم يافته.با در نظر گرفتن اشباع‌نظري با 15نفر مصاحبه عميق صورت گرفت.در مصاحبه عميق و ورود اطلاعات به نرم افزار اطلس‌تي‌آي،ابتدا كدگذاري باز انجام،سپس در قالب مقولات محوري قرار گرفتند،كه چون برخي كدهاي باز در قالب اثرپذيري رواني مثبت جاي نمي‌گرفتند كدگذاري مجدد باز انجام و اثرپذيري مثبت در قالب مقولات محوري جديد قرار گرفت.به اين ترتيب با توجه به رژيم مصرف رسانه‌اي كاربران براي استفاده از شبكه‌هاي‌اجتماعي در زمان قرنطينه پاندومي كوويد19 به‌عنوان ابزار ارتباط ميان فردي جايگزين تعاملات رودرور بوده است،لذا مقولات اهداف پنهان پيام،گزينش آگاهانه پيام،نگاه انتقادي به‌پيام و تجزيه‌وتحليل پيام وجاهت لازم را نداشته است؛و در عين حال اثرپذيري مثبت شامل كاهش اضطراب،همدلي،احساس تعلق،تخليه رواني،اشتراك فكري و تسلي خاطر بر جنبه اثرپذيري رواني منفي ارجحيت داشته است.