شناسايي پيشران هاي نوآوري مدل كسب و كار در شركت‌هاي اجتماعي

نوآوري يك منبع كليدي براي كسب مزيت رقابتي است و كسب‌وكار‌هاي اجتماعي نيز از اي امر مستثني نيستند و موفقيت آنها در گرو ارائه نوآوري‌هاي جديد است. تحقيقات در زمينه كسب‌وكار‌هاي اجتماعي طي دو دهه گذشته از شتاب بيشتري برخوردار شده است. تحقيقات قبلي بيشتر بر چگونگي‌ايجاد و جذب ارزش توسط ك كسب‌وكار‌هاي اجتماعي متمركز بوده است. نوآوري در مدل كسب‌وكار به يكي از روندهاي مهم در تحقيقات كسب‌وكارها تبديل شده است اما تحقيقات كمي در زمينه نوآوري در مدل كسب‌وكار‌هاي اجتماعي انجام شده است بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي پيشرانه‌‌هاي نوآوري مدل كسب‌وكار در شركت‌‌هاي اجتماعي انجام شده است. براي اين منظور از روش تحقيق كيفي پديدارشناسي به عنوان روش پژوهش استفاده شد و 12 شركت اجتماعي به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و با ابزار مصاحيه نيمه ساختار يافته اطلاعات جمع‌آوري شد. تحليل داده هاي جمع آوري شده بيانگر آن است كه پيشرانه‌‌هاي نوآوري مدل كسب‌وكار‌ در شركت‌‌هاي اجتماعي شامل دو دسته عوامل است. عوامل محيطي كه عبارتند از مولفه هاي فضاي كسب و كار، پويايي محيط، توسعه فناوري اطلاعات و ارتباطات، جامعه هدف، نيروهاي محيطي كلان و شركاي كليدي و عوامل داخل كه شامل مولفه هاي پايداري كسب‌وكار‌ ، مسئوليت اجتماعي شركت، منابع كليدي، فعاليت هاي كليدي، ارتباط با مشتري و جريان درآمدي است. يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهد پيشرانه هاي نوآوري در مدل كسب‌وكار‌ ابعاد و زواياي مختلفي دارند كه از منظر پژوهشگران، سياستگذاران و هم چنين شركت‌هاي اجتماعي مي تواند مورد بهره برداري قرار گيرد.