بررسي تطبيقي نظريات اخلاق هنجاري انديشمندان معاصر ازبُعد عقلي (علامه مصباح يزدي و دكتر هادي صادقي)

اخلاق هنجاري نوعي از‌مطالعات و بررسي هاي اخلاقي است كه كاربرد آن ارائه‌ي نظريه معقول درباره افعال اختياري انسان است كه در اين حوزه نظريات متنوعي وجود دارد كه داراي اشكالات اساسي هستند كه وجود اين اشكالات دست يابي به نظريه‌ي متمايز و فراگير را ضروري مي كند. حال از نظريات انديشمندان معاصر نيز در حوزه اخلاق هنجاري استفاده مي شود. در اين پژوهش پس از اشاره اي گذرا به مولفه هاي و ويژگي هاي اصلي نظريات اخلاقي معاصر (علامه محمد تقي مصباح يزدي و دكتر هادي صادقي) به مقايسه دو ديدگاه پرداخته شده است. نظريه اخلاقي مصباح يزدي بر پايه قرب بنيان گذاري شده است. اين نظريه بر اساس رابطه واقعي ميان عمل و اختيار بشر و آثار واقعي مترتب بر آن است كه از روابط علي و معلولي ميان فعل و نتيجه حكايت دارد و طبق ديدگاه تركيبي ايشان ، عقل اصول كلي اخلاق را تعيين مي كند ولي براي تعريف و تبيين و تعيين مصاديق نياز به وحي را ضروري مي داند. ولي در نظريه‌ي يكپارچگي اخلاق توجه داشتن به تفاوت ها و ظرفيت هاي مردم و گروه ها در امور اخلاقي مورد توجه قرار مي گيرد و بر اساس وسع و تناسب آن ها توصيه هاي اخلاقي را انجام مي دهند. از ويژگي هاي اين نظريه مي توان به فرا ديني بودن ، غيرتركيبي ، تناسب گرايي وغيره اشاره كرد. اين پژوهش بر اساس روش توصيفي و تحليلي نگارش شده است