تحليل كيفي مكان گزيني كاربري هاي ورزشي نواحي شهر زاهدان

زمين و فضاي شهري ازنظر طبيعي، كالبدي، اقتصادي و اجتماعي تغيير، وسيع و غني شده است؛ اما استفاده از زمين و مكان گزيني كاربري هاي ورزشي كه منبع عمومي و حياتي است، بايد با برنامه ريزي اصولي انجام گيرد. در اين راستا پژوهش حاضر به تحليل كيفي مكان‌ گزيني كاربري‌هاي ورزشي شهر زاهدان با استفاده از تكنيك‌هاي تصميم‌گيري چند شاخصه مي‌پردازد. روش اين تحقيق توصيفي- اسنادي و تحليل محتوا بوده و اطلاعات مدنظر به صورت ميداني و كتابخانه‌اي جمع-آوري شده است. داده‌ها و اطلاعات پژوهش با استفاده از ماتريس‌هاي ارزيابي پنچ گانه (مجاورت، دسترسي، ايمني، توپوگرافي و آسايس) و همچنين مدل وزن‌دهي Swara و رتبه‌بندي Mabac استفاده شده است. نتايج ماتريس‌هاي ارزيابي پنچ گانه (دسترسي، مجاورت، ايمني، توپوگرافي و آسايش ) حاكي از آن مي‌باشد كه سالن‌هاي ورزشي شهر زاهدان از نظر ايمني و مجاورت در حالت مناسبي قرار ندارند. كه اين موضوع ناشي از عدم وجود پياده‌روهاي امن براي افراد سالخورده و معلول، عدم وجود مراكز پليس، عدم پياده‌روهاي امن و بي خطر، عدم ايمني جاده‌ها و مناطق و عدم دسترسي به پارك‌ها و فضاي سبز و همچنين مراكز مذهبي است. نتايج حاصل از مدل تصميم‌گيري ماباك نشان مي‌دهد كه مجموعه ورزشي امام علي در رتبه اول، مجموعه ورزشي كوثر در رتبه دوم، سالن ورزشي معين در رتبه سوم، سالن ورزشي شهيد كارگران در رتبه چهارم و مجموعه ورزشي شهيد بهشتي در رتبم پنجم قرار گرفته‌اند از طرفي ديگر سالن شيرآباد در رتبه بيستم و سالن كريم اباد در رتبه آخر قرار گرفته است. بنابراين با توجه به شاخص‌هاي ايمني، مجاورت، دسترسي، آسايش بايستي به سالن هاي كريم اباد و شيراباد كه در محدوده حاشيه‌نشين شهر هستند توجه ويژه‌اي شود.