نهادي شدن مؤسسات رتبه بندي اعتباري در ايران

هدف: هدف اين پژوهش تدوين چارچوبي براي نهادي شدن موسسه‎هاي رتبه‌ بندي اعتباري در ايران با در نظر گرفتنِ مولفه‎هاي نهادي و شرايط اجتماعي و اقتصادي است. طرح پژوهش/ روش‏‎شناسي/ رويكرد: روش انجام اين پژوهش به صورت كيفي-تحليلي و در قالب پارادايم تفسيري است كه از نظر راهبرد داده ‌بنياد است. براي گردآوري داده‌ ها، تركيبي از اطلاعات كتابخانه‎اي و مصاحبه، و براي انتخاب نمونه از روش هاي نمونه ‎گيري هدفمند و گلوله‏‌برفي استفاده شده است. يافته ‌ها با استفاده از كدگذاري باز، محوري و انتخابي در شش دسته عوامل علّي، زمينه ‌اي، مداخله‌ گر، پديدۀ محوري، راهبردها، و پيامدها جمع‎بندي شده و مدل اصلي پژوهش را تشكيل داده ‌اند. يافته ‌ها: بر اساس داده‎هاي پژوهش، فرهنگ حاكم بر نهاد (استقلال و بي‎طرفي، رفتار حرفه اي، و نظارت دقيق) و كسب مشروعيت (از طريق اعتمادسازي، تخصص، و ثبات و استمرار فعاليت) از مهم ترين مولفه‎هاي نهادي شدن هستند. تضاد منافع از مهم ترين چالش‌ هاي پيشا روي اين نهاد است كه راهكار آن نظارت دقيق و رويكرد خودنظارتي است. ارزش/ اصالت: سهم دانش‎ افزايي پژوهش حاضر اين است كه با تلفيق نظريه‎هاي نهادي و سازماني، مدلي را براي نهادي شدن موسسه‌‏هاي رتبه‎بندي اعتباري ارائه مي‏‌كند كه نتايج آن بر كارايي و اثربخشي موسسه‌‏هاي رتبه‎ بندي و بازار سرمايه اثر دارد. پيشنهادهاي اجرايي/ پژوهشي: پيشنهاد مي ‎شود نهادهاي نظارتي استانداردهاي سطح بالا را در زمينۀ رعايت رفتار حرفه‎ اي و تعيين دقيق مصاديق تضاد منافع تعيين كنند و مشوق فرهنگ خودنظارتي در شركت ‌هاي رتبه‎ بندي باشند.