سه گانۀ محيطي، اجتماعي، كالبدي مسكن و ادراك شهروندان از عدالت (نمونۀ مطالعاتي: شهر تهران)

امروزه بي‌توجهي به مفاهيم اجتماعي و محيطي در مسكن، سبب شده است كه ساخت و سازها در قالب يك رابطۀ كمي، يعني ارتباط كمي و عددي انسان از نظر اقتصادي با ابعاد كالبدي مسكن و يا افراد ساكن در آن، سنجش شود. به اين ترتيب توجه به ارزش‌ها و مفاهيم اجتماعي همانند عدالت در مسكن، زير پا گذاشته شده است. لذا، پژوهش حاضر با شناخت حساسيت موضوع مسكن و نقش آن بر ادراك افراد از عدالت اجتماعي، ضرورت پرداخت در اين زمينه را با تكيه بر ارتباط بين عوامل سه گانۀ محيطي، اجتماعي و كالبدي مرتبط با مسكن ميسر دانسته است و با هدف تبيين نقش مسكن بر ادراك افراد از عدالت اجتماعي، در شهر تهران، به عنوان نمونۀ موردي انجام شده است. اين پژوهش كاربردي،  به صورت تركيبي- كيفي و كمي- مي‌باشد. تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم افزارهاي SPSS نسخۀ 27 و Smart PLS نسخۀ 3 انجام شده است. يافته ها نشان مي دهد رابطۀ معني داري بين هر سه عامل محيطي، اجتماعي و كالبدي وجود دارد (0.05 p). جهت رابطۀ بين هر سه عامل مثبت بوده است و عوامل با يكديگر همبستگي داشته اند  و بر ادراك شهروندان از عدالت تأثيرگذار مي‌باشند و در مجموع شهروندان وضعيت مسكن در شهر تهران را عادلانه نمي‌دانند.