مطالعۀ كيفي بسترهاي ازدواج زودهنگام زنان در شهرستان اهواز

ازدواج زودهنگام كه به عنوان يك مسألۀ جهاني شناخته شده است، هنوز به طور گسترده اي در استان خوزستان و شهرستان اهواز انجام مي شود. اين مطالعۀ كيفي با هدف كشف و تفسير بسترهاي شكل گيري ازدواج زودهنگام، از ديدگاه دختران ازدواج كرده و با رويكرد پديدارشناسي توصيفي- تفسيري انجام شد. مشاركت كنندگان در تحقيق به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و با استفاده از سؤالات باز، مورد مصاحبۀ عميق گرفتند كه اطلاعات با بيست و دومين شركت كننده با اشباع رسيد. اطلاعات حاصله پس از هر بار مصاحبه با الگوي تماتيك اسميت (1997) تحليل شد. اطلاعات توصيف شده در اين مطالعه از مشاهدات و يادداشت هاي محقق به دست آمدند كه در 34 مفهوم اوليه، 11 مقولۀ فرعي و 4 مقولۀ اصلي  طبقه بندي شد. يافته ها نشان داد كه چهار گروه از بسترها در شكل گيري ازدواج زودهنگام زنان در شهرستان اهواز نقش داشته اند كه عبارتند از: بسترهاي فرهنگي (باور به كارساز بودن ازدواج زودهنگام، سنت هاي مردسالاري و ازدواج فاميلي و سبك زندگي منطبق با شرايط)، زمينه هاي اجتماعي (تأييد شدن با ازدواج، ازدواج مصلحتي و رهايي از مشكلات خانواده)، شرايط اقتصادي (تسهيلات مالي فرايند ازدواج، انگيزۀ تأمين مالي و رهايي از مشكلات مالي) و عوامل شخصي (تصور اشتباه از زندگي مشترك و سهل گيري و ناديده انگاري مسؤوليت هاي زندگي مشترك). به عنوان نتيجه، ازدواج زودهنگام زنان در شهرستان اهواز به طور عمده، ريشه در  بسترهاي فرهنگي و اجتماعي و سپس شرايط اقتصادي و عوامل شخصي داشته است.