اصلاح الگوي سرويس‌دهي وسايل حمل‌ونقل عمومي با در‌نظر گرفتن فاصله‌گيري اجتماعي تحت شرايط همه‌گيري كرونا ويروس و عدم قطعيت

هدف: در دوران همه‌گيري ويروس كرونا و در راستاي رعايت قوانين فاصله‌گيري اجتماعي، اپراتورهاي حمل‌و‌نقل عمومي مي‌بايست با ظرفيت‌هاي كم‌تري فعاليت كنند. از آن‌جا كه ممكن است تقاضا در مناطق مختلف و در ساعات مختلف روز بيش از ظرفيت باشد، رانندگان مجبورند از خدمت‌رساني به مسافران در ايستگاه‌هاي خاص خودداري كنند تا از ازدحام جمعيت جلوگيري شود.روش‌شناسي پژوهش: هدف اين مقاله توسعه ابزارهاي پشتيبان تصميم‌گيري جهت جلوگيري از ازدحام وسايل نقليه تحت شرايط محدوديت‌ هاي ناشي از شيوع بيماري و هم‌چنين عدم قطعيت حاكم بر مساله مي‌ باشد. در اين مقاله دو نوع عدم قطعيت فازي و سناريو‎محور در‌نظر گرفته شده است. بر اين اساس يك مدل غيرقطعي برنامه‌ريزي عدد صحيح غيرخطي پويا براي به‌دست آوردن الگوي سرويس‌دهي مطلوب براي وسايل نقليه‌اي كه آماده اعزام هستند، معرفي شده است. براي غلبه بر عدم قطعيت تركيبي، تئوري امكان به‌عنوان يك رويكرد برنامه‌ريزي تصادفي فازي جديد پيشنهاد شده است كه مزاياي قابل‌توجهي دارد.يافته‌‎ها: مدل ارايه شده به‌طور مشخص يك تعادل بين رعايت فاصله‌گيري اجتماعي با كاهش ظرفيت وسايل نقليه و كاهش زمان انتظار مسافراني كه سرويس را از دست مي ‌دهند تحت شرايط عدم قطعيت برقرار مي‌كند. نمونه‌هاي عددي براي تشريح مفاهيم و مدل پيشنهادي و مقايسه نتايج ارايه شده است.اصالت/ارزش افزوده علمي: مدل پشتيبان تصميم پيشنهادشده مي‌تواند الگوهاي خدماتي را براي سرويس‌ دهي خطوط مختلف پيشنهاد كند و مي‌تواند به اپراتورهاي حمل‌ونقل عمومي كمك كند تا مزايا و معايب اجراي الگوهاي سرويس‌ دهي مبتني بر بيماري همه‌گير را با توجه به پيشرفت‌هاي عملياتي و سطح تقاضاي مسافران ارزيابي كند.