طراحي مدل انتظارات متقابل در رابطه فرد و سازمان در سازمان‌هاي دولتي و خدمت‌رسان شهر اصفهان بر‌اساس رويكرد پديدارشناسي با استفاده از روش ديمتل

هدف: هدف اين پژوهش طراحي مدل انتظارات متقابل در رابطه فرد و سازمان (فرد به‌عنوان ارباب‌رجوع) در سازمان‌هاي دولتي و خدمت‌رسان شهر اصفهان بر‌اساس رويكرد پديدارشناسي است.روش‌شناسي پژوهش: اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر نحوه گردآوري اطلاعات كيفي با استفاده از روش پديدارشناسي بوده و به منظور بررسي پايايي نتايج از رويكرد سه گانه رائو و پري [1] استفاده شد. براي روايي تحقيق از رويكردهاي روايي سازه دنزين  و لينكلن [2] (روايي بيروني، روايي توصيفي و روايي تفسيري) استفاده گرديد. هم‌چنين جهت تعيين اعتبار پرسشنامه از نسبت روايي محتوايي لاوشه استفاده شد. براي تجزيه‌و‌تحليل اطلاعات روش اصلاح‌شده استوتيك-كلايزي به كار گرفته شد. جامعه آماري پژوهش، 17 نفر از خبرگان و تعداد 19 نفر از مديران و كارشناسان سازمان‌هاي دولتي و خدمت‌رسان و 35 نفر از ارباب‌رجوع اين سازمان‌ها با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و داده‌هاي مورد‌نياز طريق مصاحبه نيمه‌ساختار‌يافته گردآوري گرديد. در مرحله دوم، براي بررسي ارتباط و ميزان تاثيرگذاري و تاثيرپذيري بين مولفه‌ها به‌دست‌آمده از روش تكنيك ديمتل استفاده شد. هم‌چنين گپ موجود بين تقاضاهاي سازمان و عرضه‌هاي ارباب‌رجوع از طريق پرسشنامه محقق ساخته با استفاده از روش آزمون مقايسه زوجي، شناسايي گرديد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه در بين مولفه‌هاي پرسشنامه‌ سازمان، بيش‌ترين گپ در مولفه‌ «قانون مداري و پرهيز از شيوه‌هاي غيرقانوني» و كم‌ترين گپ در مولفه‌ «مشاركت در نظام‌هاي سازماني مرتبط با ارباب‌رجوع» مي‌باشد. در پرسشنامه‌ سازمان، پاسخگويان (كه كاركنان هستند) ادعا مي‌كنند كه عرضه‌هاي ارباب‌رجوع به سازمان بسيار كم‌تر  از تقاضاهاي سازمان از ارباب‌رجوع مي‌باشد.اصالت/ارزش‌افزوده علمي: نتايج اين تحقيق مي‌تواند در بسط نظري رابطه بين سازمان‌هاي دولتي و خدمت‌رسان و ارباب‌رجوع موثر باشد و خط‌مشي گذاران و مديران نيز با ايجاد ساختارهاي هوشمندانه بتوانند انتظارات ارباب‌رجوع و كاركنان سازمان‌هاي دولتي را كاهش دهند و شرايط مساعدتري براي خدمت‌دهي و دريافت خدمات فراهم سازند.