ارزيابي كارايي نسبي بدون متغير كمكي بر پايه مدل BCC در تحليل پوششي داده‌ها

هدف: تحليل پوششي داده‌ها تكنيكي براي تحليل عملكرد و سنجش ميزان كارايي نسبي واحدهاي تصميم‌ گيرنده با استفاده از برنامه‌ريزي خطي مي‌باشد. در اكثر موارد، مدل ‌هاي DEA واحدهاي ناكارا را با استفاده از نقاط مرجع روي مرز مجموعه امكان توليدي كه كارايي پاراتو نيستند، ارزيابي مي‌كنند؛ بنابراين، اين مدل‌ها معمولا وزن‌هاي صفر را براي مضرب‌ها بهينه ارايه مي‌ دهند، درنتيجه، نمرات كارايي به‌دست‌آمده از اين واحدها، تمام منابع ناكارايي را توجيه نمي‌كند. هدف ما در اين مقاله ارايه مدلي است كه وزن‌هاي غيرصفر را توليد كنند.روش‌شناسي پژوهش: مساله وزن‌هاي غيرواقعي اساسا با روش‌هاي محدوديت وزني حل شده است. محدوديت وزني در مدل‌هاي DEA از ديدگاه‌هاي مختلف موردمطالعه قرار مي ‌گيرد. برخي از نويسندگان عمدتا از مدل‌هاي نسبت مخروطي يا مدل‌هاي ناحيه اطمينان استفاده كرده‌اند كه محدوديت‌هايي را بر وزن‌ها اعمال مي‌ كنند. چنين محدوديت‌ هايي نياز به اطلاعات يا قضاوت ‌هاي كارشناسان دارند. در نبود هرگونه اطلاعات از متخصصان يا اطلاعات هزينه/قيمت براي تعيين كران‌هاي وزن، مجبور هستيم تا از يك معيار فرعي براي انتخاب وزن، ميان وزن‌هاي بهينه دگرين استفاده كنيم. در مدل پيشنهادي براي رسيدن به اهداف خود بر روي وزن ‌هاي مدل، محدوديت اعمال مي‌ كنيم به‌ طوري ‌كه نياز به اطلاعات اوليه ندارد. اين مدل وزن ‌هاي مثبت توليد مي ‌كند و درعين‌حال از تجانس شديد بين وزن‌ ها جلوگيري مي ‌كند.يافته‌ها: در اين مقاله يك روش يك‌ مرحله‌اي بر پايه مدل BBC و با اعمال محدوديت وزني، براي ارزيابي عملكرد كارايي نسبي واحدهاي تصميم‌گيرنده ارايه شده است كه وزن‌ هاي غير‌صفر را تضمين مي ‌كند و از تشابه وزن ‌ها جلوگيري مي‌ كند. به ‌علاوه نشدني بودن مدل رخ نمي‌ دهد. مدل پيشنهادي، نياز به هيچ‌گونه اطلاعات اوليه روي وزن ‌ها درطبقه‌بندي واحدها ندارد و اين موضوع پيچيدگي مساله را كاهش مي‌دهد.اصالت/ارزش افزوده علمي: براي تاكيد بر قوت روش پيشنهادي، مدل معرفي‌ شده بر روي دو مثال پياده‌سازي شده و با نتايج حاصل از مدل ‌هاي استاندارد BCC، رامون و همكاران [1] مقايسه مي‌گردد. نتايج حاصل حاكي از عملكرد بهتر مدل پيشنهادي است.