بررسي كارايي مالي در شركت ‌هاي صنعت فولاد: شواهدي از رويكرد DEA سه بعدي

هدف: به‌ طوركلي كارايي، معيار ارزيابي عملكرد يك واحد تصميم‌گيري از ابعاد مختلف است. تحليل پوششي داده‌ها، يك روش برنامه‌ريزي رياضي، براي ارزيابي كارايي واحدهاي تصميم‌گيرنده است. هدف از پژوهش حاضر اين است كه با در‌نظر گرفتن هم‌زمان دارايي‌هاي ورودي و تامين سرمايه، كارايي مالي شركت‌ها اندازه‌گيري شود.روش‌شناسي پژوهش: در اين پژوهش روش جديدي به نام مدل سه‌بعدي تحليل پوششي داده معرفي و در مورد 10 شركت فعال در حوزه صنعت فولاد در ايران طي دوره زماني 5 ساله و از سال‌هاي 1395 تا 1399 تحليل كارايي انجام شد.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه شركت‌هاي متعددي وجود دارند كه عملكرد مناسبي در مديريت دارايي‌هاي ورودي دارند، اما از نظر تامين سرمايه ناكارا هستند. درعين‌حال، شركت‌هايي وجود دارند كه در آن‌ها عملكرد مديريت در مقايسه با دارايي‌هاي ورودي ضعيف است ولي از نظر تامين سرمايه كارا هستند؛ بنابراين، هنگام تحليل كارايي شركت، به شاخصي براي اندازه‌گيري كارايي نياز است كه هم ورودي‌ها و هم تامين سرمايه را هم‌زمان مدنظر قرار دهد. اين پژوهش با تكيه بر‌اين نكته يك روش اندازه‌گيري جديدي را ارايه كرده است و وضعيت جاري مالي هر واحد تصميم‌گيري را از طريق روش بازده به مقياس تجزيه‌و‌تحليل كرده و مسيري براي بهبود مالي مشخص نموده است.اصالت/ارزش افزوده علمي: وجه تمايز اين پژوهش با ساير پژوهش‌هاي پيشين توجه به تاثير عوامل منفي و مخرب همانند استقراض‌ها و بدهي‌هاي واحد تصميم‌گيري در تحليل پوششي داده بوده است. با‌توجه به پيشينه پژوهش ارايه‌شده و جستجو در پايگاه‌هاي اطلاعاتي نظير ايرانداك، مساله كارايي مالي با استفاده از مدل بازطراحي شده DEA، مورد‌توجه پژوهشگران ايراني قرار نگرفته است و هم‌چنين ازآنجاكه اين پژوهش به رويكرد جديدي در تحليل پوششي داده‌ها پرداخته است، خود را از پژوهش‌هاي پيشين متمايز ساخته است.