بهينه ‌سازي ريسك توزيع مواد خطرناك در مساله مسيريابي توليد

هدف: مساله مسيريابي توليد از تركيب دو مساله تعيين اندازه انباشته و مسيريابي وسايل نقليه ايجاد شده است. در پژوهش‌هاي گذشته اثربخشي اين تركيب در كاهش هزينه‌ها بررسي شده است. در اين مقاله، مساله مسيريابي توليد با هدف حداقل‌سازي ريسك توليد و توزيع مواد خطرناك، در نظر گرفته شده است. توجه به معيارهاي اجتماعي و زيست‌محيطي مربوط به پايداري، امروزه توسط پژوهشگران بيش‌ازپيش مدنظر قرار دارد. مواد خطرناك، موادي مضر براي سلامت انسان‌ ها و محيط‌زيست هستند و معمولا حوادث مرتبط با اين مواد، پيامدهاي ناگوار گسترده‌اي دارد. ريسك معياري براي سنجش ميزان خطرناك بودن عمليات مرتبط با اين مواد است.‌روش‌شناسي پژوهش: مساله موردنظر به شكل يك برنامه‌ريزي مختلط عدد صحيح مدل‌سازي شده است. تابع ريسك در مدل پيشنهادي، غيرخطي بوده و وابسته به ميزان بارگذاري ماشين، جمعيت در معرض خطر و نوع ماده خطرناك بيان گرديده است. با توجه به اين‌كه غيرخطي بودن تابع هدف بر دشواري حل مدل بهينه‌سازي مي‌افزايد، اين تابع با يك تابع تكه‌خطي تقريب زده شده است.يافته‌ها: در اين پژوهش از 8 نمونه استاندارد براي بررسي و حل مدل و مقايسه دو حالت غيرخطي و خطي استفاده شده است. نتايج نشان‌دهنده آن است كه با استفاده از مدل تقريبي مي‌توان در زمان يكسان به جواب بهتري دست يافت. هم‌چنين از طريق تحليل حساسيت تاثير تغيير ظرفيت توليد و انبارها بر ريسك بررسي شده است.اصالت/ارزش‌افزوده علمي: اين پژوهش مساله مسيريابي توليد را براي مواد خطرناك با توجه به معيارهاي پايداري با استفاده از يك مدل غيرخطي مطرح مي‌كند و از يك تقريب خطي براي حل مدل مورد نظر استفاده مي‌كند.