ارزش غذايي علف نپير در مراحل مختلف رشد

مطالعه حاضر به‌منظور تعيين ارزش غذايي در مراحل مختلف رشد و عملكرد توليد علف نپير به‌عنوان يك منبع علوفه‌اي جديد در كشور انجام شد. بدين-منظور علف نپير كشت شده در سه مرحله از رشد رويشي (به‌ترتيب 65، 85 و 115 روز پس از كاشت) برداشت شد. تركيبات شيميايي، قابليت هضم، كينتيك تخمير و برخي از صفات مورفولوژيكي اين گياه به‌همراه عملكرد توليد در مرحله نهايي رشد بررسي شد. در پايان دوره رشد، عملكرد ماده خشك26/8 تن در هكتار و ارتفاع گياه 257 سانتي‌متر بود. با افزايش سن گياه، پروتئين خام كاهش و ليگنين در ديواره سلولي افزايش يافت (0/05 P) و مقادير آن‌ها در مرحله پاياني رشد به‌ترتيب 88 و 63 گرم در كيلوگرم ماده خشك بود. تغييرات تركيبات شيميايي در طول رشد در ساقه بيشتر از برگ مشاهده شد. در طول دوره رشد كاهش قابليت هضم برگ و ساقه منجر به كاهش قابليت ماده خشك و ماده آلي علف نپير به‌ترتيب از 782 به 649 و از 814 به 747 گرم در كيلوگرم ماده خشك شد (0/05 P). ميزان پتانسيل گاز توليدي با افزيش سن گياه كاهش داشت (0/05 P). مراحل رشد تاثيري بر نرخ تخمير توليد گاز و فاز تأخير نداشت و بين سه مرحله رشد رويشي مورد مطالعه مقادير آن‌ها مشابه بود. بر اساس نتايج حاصل، علف نپير با توجه به توليد بالاي ماده آلي قابل هضم در هكتار و ارزش غذايي مناسب مي‌تواند به‌عنوان يك منبع علوفه‌اي مطلوب در كشور استفاده شود.