اثر فواصل برداشت در مراحل مختلف رشد بر عملكرد و ارزش غذايي علف نپير

مطالعه حاضر به منظور بررسي اثر فواصل برداشت در مراحل مختلف رشد بر عملكرد توليد و ارزش غذايي علف نپير به‌عنوان يك منبع علوفه‌اي جديد در ايران، در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با 13 تيمار و سه تكرار انجام شد. چين‌ها در فواصل هر 16 تا 20، 24 تا 28 و 43 روز يا 136 روز پس از كاشت (پايان مرحله رويشي) برداشت شدند كه به‌ترتيب در ارتفاع‌هاي تقريبي 50، 100، 150 و 300 سانتي‌متر بودند. اين فواصل برداشت به‌ترتيب منجر به شش، چهار، دو و يك چين برداشت شد. تركيبات شيميايي و تخمير شكمبه‌اي برون‌تني به‌همراه عملكرد توليد علف نپير اندازه‌گيري شد. بيشترين عملكرد ماده خشك (25/1 تن در هكتار) فقط با يك برداشت در ارتفاع 300 سانتي‌متر صورت گرفت. قابليت هضم ماده خشك و ماده آلي در تمام چين‌ها 60 تا 70 درصد بود و بيشترين مقادير آن در علوفه برداشت شده در ارتفاع 50 سانتي‌متر مشاهده شد. علوفه برداشت شده در ارتفاع 300 سانتي‌متر بيشترين توليد ماده خشك و ماده آلي قابل هضم (به‌ترتيب 15/9 و 14/2 تن در هكتار) را داشت. بيشترين غلظت پروتئين خام و كمترين الياف نامحلول در شوينده خنثي و ليگنين در ارتفاع 50 سانتي‌متر مشاهده شد. كمترين پتانسيل گاز توليدي و بيشترين نرخ تخمير به‌ترتيب در ارتفاع 300 و 50 سانتي‌متر بود. براساس نتايج حاصل، براي دستيابي به حداكثر عملكرد ماده آلي قابل هضم مي‌بايست علف نپير را بدون اعمال چين‌هاي اضافي و در پايان مرحله رويشي (136 روز پس از كاشت و ارتفاع 300 سانتي‌متر) برداشت نمود.