بررسي فقهي ـ حقوقي استخراج رمزارز به عنوان مصداقي از حيازت مباحات

با پيشرفت تكنولوژي، صنعت و ارتباطات، در پاره اي از معاملات، پول سنتي و مجازي جاي خود را به رمزارز داده است. ازآنجايي‌كه رمزارزها نوپديد هستند، لذا تطبيق احكام فقهي و حقوق اسلامي بر آن با مشكلاتي چند روبه‌روست. يكي از مسائلي كه در اين حوزه قابل واكاوي و محل تأمل مي‌باشد، استخراج رمزارز است. مستخرج تحت چه سببي از اسباب تملك، مالك آن مي‌گردد آيا مي‌توان استخراج را مصداقي از حيازات مباحات دانست؟ اين نوشته كه به شيوه تحليلي ـ توصيفي و با روش اجتهادي فقه‌محور نگاشته شده، به اين نتيجه رسيده كه اگر رمزارز را مصداقي از مباحات بالعرض بدانيم مي توانيم عمليات استخراج رمزارز را در قالب حيازات مباحات تحليل نماييم؛ ازاين‌رو فرد مستخرج به سبب عمل ماينينگ اقدام به حيازت آن كرده و در نتيجه مالك آن مي‌شود. در رفع اين اشكال كه تحقق و موجودبودن مال، شرط براي تحقق حيازت است، اين‌گونه پاسخ داده شده كه موجوديت بالفعل مال شرط براي تحقق و صحت ملكيت به سبب حيازت نيست و از طرفي رمزارز در فرايند استخراج ساير شرايط ماليت مجاز را دارا مي‌باشد.