ادراك از عناصر برنامه‌درسي و نقش آن در يادگيري خودراهبر، بر اساس آموزش‌هاي مجازي دانشگاه فرهنگيان در دوران اپيدمي كوويد-19

مقدمه: هدف پژوهش بررسي نقش ادراك از عناصر برنامه‌درسي در يادگيري خودراهبر، بر اساس آموزش‌هاي مجازي دانشگاه فرهنگيان در بين مهارت‌آموزان استان سيستان و بلوچستان بود. عناصر برنامه‌درسي شامل هدف، محتوا، روش و ارزشيابي هست.روش كار: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي است و به روش توصيفي- همبستگي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش شامل تمام مهارت‌آموزان ماده28 دانشگاه فرهنگيان استان سيستان و بلوچستان به تعداد هزار نفر در سال تحصيلي 1400-1399 بودند. تعداد نمونه بر اساس فرمول نمونه‌گيري كوكران، 278 مهارت‌آموز تعيين شد كه پرسشنامه‌ها بصورت الكترونيكي توزيع گرديد. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامه‌هاي ادراك از عناصر برنامه‌درسي طاطاري (1393) و يادگيري خودراهبر فيشر و همكاران (2001) بود. براي تحليل داده‌ها از شاخص‌هاي آمار توصيفي همچون ميانگين، انحراف معيار و در آمار استنباطي نيز از آزمون‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه بين ادراك از عناصر برنامه‌درسي و خرده مقياس‌هاي ادراك از روش تدريس و ادراك از ارزشيابي با متغير يادگيري خودراهبر و خرده مؤلفه‌ي، خودمديريتي همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد.  از بين عناصر برنامه‌ي درسي تنها عنصر ادراك از روش تدريس قابليت پيش‌بيني يادگيري خودراهبر و ابعاد مختلف آن را داراست. همچنين نتايج حاكي از اين است كه يادگيري خودراهبر و مؤلفه‌ي خودكنترلي در بين مهارت‌آموزان زن نسبت به مردان مطلوب‌تر است.نتيجه‌گيري: آمادگي براي يادگيري خودراهبر يك خصيصه يادگيري فردي مهم در فراگيران هست، كه به‌منظور برنامه‌ريزي و آموزش كارآمدتر در محيط‌هاي يادگيري الكترونيكي، با توجه به حساسيت‌هاي آن بايد بيشتر مورد توجه سياست‌گذاران نظام‌هاي آموزشي و مدرسين قرار گيرد.