تبيين تجارب زيسته اعضاي خانواده داراي بيمار اسكيزوفرنيا

مقدمه: اسكيزوفرنيا، ناتوان كننده ترين اختلال روانپزشكي است و در اين اختلال خانواده بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا نقش مهمي بر فرايند مراقبتي و بهبودي دارند. هدف از اين پژوهش تبيين تجارب زيسته خانواده هاي داراي بيمار اسكيزوفرنيا بوده است. روش كار: اينپژوهش كيفي با استفاده از نمونه گيري مبتني بر هدف با 16 عضو خانواده داراي بيمار مبتلا به اسكيزوفرنيا، در سال 1399 در شهر گرگان انجام شد. براي جمع آوري داده ها از مصاحبه هاي نيمه ساختار تا زمان رسيدن به اشباع استفاده گرديد. تحليل داده ها با رويكرد پديدارشناسي ون منن انجام شد. ملاحظات اخلاقي در پژوهش هاي انساني رعايت گرديد.  يافته ها: از تحليل داده ها چهار مضمون اصلي شامل غرق شدن در گرداب بيماري، تلاش جهت كنترل زندگي، سرگرداني در دوگانگي مراقبت، سوختن و ساختن با بيماري استخراج شد.  نتيجه گيري: يافته ها بيانگر رنج، سرگرداني و مورد غفلت واقع شدن خانواده ها در جامعه است. به طوري كه علي رغم به دوش كشيدن بار مشقت مراقبت از بيمار، همچنان سعي بر غلبه بر مشكلات دارند. ضروري است به                   چالش هاي خانواده داراي بيمار اسكيزوفرنيا به طور ريشه اي و عميق پرداخته شود تا بتوان با برنامه ريزي بهتر و توزيع عادلانه تر منابع، به آنها  خدمات بيشتري ارائه داد.