پيش بيني وسوسه مصرف معتادين تحت درمان با متادون بر اساس عوامل فردي و محيطي

مقدمه: مطالعات نشان مي دهند كه عوامل مختلفي در شروع و تداوم مصرف مواد مؤثر هستند. بر اين اساس، پژوهش فعلي در صدد پيش‌بيني وسوسه مصرف مواد افراد وابسته به مواد تحت درمان بر اساس الگو‌هاي ارتباطي خانواده، حمايت اجتماعي، تاب‌آوري و استرس ادراك شده است . روش: روش مورد استفاده در اين پژوهش همبستگي-توصيفي است . نمونه اي به تعداد 213 نفر به صورت غير تصادفي هدفمند از جامعه درمانجويان مراكز درمان سؤمصرف مواد شهر اهواز در سال 1398 انتخاب شدند. به جهت سنجش متغير‌هاي پژوهش پرسشنامه‌هاي وسوسه مصرف مواد برامسون(1993)، الگو‌هاي ارتباطي خانواده (2002)، حمايت اجتماعي زيمت (1988)، تاب‌آوري كونور (2003) و استرس ادراك شده كوهن(1983)، در اختيار شركت‌كنندگان قرار داده شد. داده‌هاي استخراج شده از پرسشنامه‌ها با استفاده از همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه به روش ورود همزمان و گام به گام با استفاده از نرم‌افزار SPSS24 تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: محاسبه ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه وسوسه مصرف مواد با الگوي ارتباطي خانواده با جهت‌گيري گفت و شنود، حمايت اجتماعي و تاب‌آوري داراي رابطه منفي معني دار است . به عبارت ديگر با كاهش متغيرهاي ياد شده وسوسه مصرف افزايش مي يابد. همچنين محاسبه ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه وسوسه مصرف مواد با الگوي ارتباطي خانواده با جهت‌گيري همنوايي و استرس ادراك شده داراي رابطه مثبت معني دار مي باشد كه نشان دهنده افزايش وسوسه مصرف مواد با افزايش متغيرهاي مذكور مي باشد. تحليل رگرسيون چندگانه به روش گام به گام مشخص ساخت كه تركيب چهار متغير جهت گيري همنوايي ، جهت گيري گفت و شنود ، تاب آوري و حمايت اجتماعي 30 درصد‌ واريانس وسوسه مصرف مواد شركت‌كنندگان در پژوهش را تبيين و پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه‌گيري: درمانگران حوزه اعتياد مانند پزشكان ، پرستاران و روانشناسان با شناخت متغيرهاي افزايش دهنده وسوسه مصرف مواد نسبت به افراد در معرض خطر درك بهتري بدست آورده و مي توانند با تقويت عوامل حفاظت كننده از وسوسه مصرف و عود مجدد به مواد جلوگيري بعمل آورند.