تأثير درمان شناختي رفتاري يكپارچه‌شده با ذهن‌آگاهي بر عدم تحمل ابهام و پريشاني روان‌شناختي در بيماران مبتلابه كوويد-19

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسي تأثير درمان شناختي رفتاري يكپارچه با ذهن آگاهي بر عدم تحمل ابهام و پريشاني روان‌شناختي در بيماران مبتلابه كوويد-19 انجام شد.روش كار: اين پژوهش در قالب يك طرح آزمايشي با پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري دو ماهه همراه با گروه كنترل انجام شد. از بين بيماران مبتلابه كوويد-19 داراي سابقه بستري در شهر آمل در نيمه اول سال 1400 با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس 30 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه مداخله و كنترل گمارش شدند. گروه شناختي رفتاري يكپارچه با ذهن آگاهي 8 جلسه گروهي مداخله دريافت كردند. شركت‌كنندگان دو گروه، در مراحل پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري پرسشنامه پريشاني روان‌شناختي كسلر و همكاران (K10) و مقياس عدم تحمل ابهام (IU-12) را تكميل كردند. يافته‌هاي به دست آمده با استفاده از آزمون تحليل واريانس آميخته و آزمون تعقيبي بونفرني در فضاي نرم‌افزار SPSS26 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت.يافته‌ها: مداخله شناختي رفتاري يكپارچه با ذهن آگاهي تأثيرات معناداري بر كاهش عدم تحمل ابهام و پريشاني روان‌شناختي در بيماران مبتلابه كوويد-19 داشت (0.001 P). نتيجه‌گيري: مداخله‌ شناختي رفتاري يكپارچه با ذهن آگاهي از اثربخشي قابل‌توجهي در جهت كاهش عدم تحمل ابهام و پريشاني روان‌شناختي در بيماران مبتلابه كوويد-19 در ايران برخوردار است. ازاين‌رو متخصصين، پژوهشگران و درمان گران اين حوزه مي‌توانند از اين مداخله‌ به‌عنوان گزينه‌هاي مؤثر درماني جهت بهبود كاركردهاي روان‌شناختي بيماران مبتلابه كرونا استفاده كنند.