مقايسه تاثير شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر پريشاني روان‌شناختي و اميد در مردان مبتلا به نارسايي قلبي

مقدمه: فرايند درمان و عوارض نارسايي قلبي همراه با تنش، مشكلات خلقي، اضطرابي و احساس نااميدي در مبتلايان است. نظر به اهميت سلامت روان‌شناختي و اميد در مقابله با پيامدهاي بيماري و تاثيرگذاري درمان‌هاي مبتني بر ذهن‌آگاهي بر آنها، هدف اين پژوهش مقايسه تاثير شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر پريشاني روان‌شناختي و اميد در مردان مبتلا به نارسايي قلبي بود.روش: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل و پيگيري سه ماهه بود. 45 نفر از مردان 35 تا 55 سال مبتلا به نارسايي قلبي مرحله‌ي B شهر اصفهان، به‌صورت هدفمند انتخاب و در سه گروه 15 نفري (دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل) با روش تصادفي ساده جاي‌گذاري شدند. داده ها با مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-42) لويبوند و لويبوند (1995) و مقياس اميد اسنايدر و همكاران (1991) در سه مرحله‌ي پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري جمع آوري شدند. مداخلات براي گروه‌هاي آزمايش اجرا شد. گروه كنترل مداخله‌اي نداشت. تحليل داده ها با آزمون‌ تحليل واريانس آميخته و آزمون تعقيبي بونفروني انجام شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان‌دهنده‌ي تفاوتي معنادار براي افسردگي، اضطراب، استرس و اميد در دو گروه نسبت به گروه كنترل در پس آزمون و پيگيري بودند (0/05˂P). بين تاثير شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر افسردگي (0/005=P)، اضطراب (0/034=P) و اميد (0/007=P)، تفاوتي معنادار مشاهده شد اما بين تاثير دو مداخله بر استرس (0/451=P) تفاوتي معنادار وجود نداشت. نتيجه‌گيري: هر دو مداخله در مردان مبتلا به نارسايي قلبي افسردگي، اضطراب و استرس را كاهش و اميد را افزايش دادند. بنابراين پيشنهاد مي‌شود در مراكز درماني همراه با درمان‌هاي پزشكي رايج به‌عنوان مداخلاتي مكمل اجرا شوند و براي مشكلات اضطرابي اولويت با به‌كارگيري شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و براي مشكلات اميد، خلقي و افسردگي، اولويت با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد باشد.