اثر بخشي سواد سلامت بر اضطراب سلامت با ميانجيگري سايبركندريا و انعطاف‌پذيري شناختي در بيماران سرطان پستان

مقدمه: پژوهش حاضر به منظور پيش بيني اضطراب سلامت بر اساس سواد سلامت و ميانجي گري انعطاف پذيري شناختي و سايبركندريا در بيماران مبتلا به سرطان سينه انجام گرفت.روش كار: روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش زنان داراي سرطان سينه شهر تهران در سال 1401 بودند. 196 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. بيماران پرسشنامه سواد سلامت منتظري و همكاران (2015)، پرسشنامه اضطراب سلامت سالكوسكيس و وارويك (1989)، پرسشنامه انعطاف پذيري شناختي دني و وندروال (2010) و مقياس شدت سايبركندريا مكالروي و شولين (2014) را تكميل كردند. براي تحليل داده ها از روش مدلسازي معادلات ساختاري استفاده شد.يافته ها: نتايج حاكي از برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتايج نشان داد كه ميان سواد سلامت و انعطاف پذيري شناختي با اضطراب سلامت همبستگي منفي معنا دارو ميان سايبركندريا با اضطراب سلامت همبستگي مثبت معنادار وجود دارد. در مسير غير مستقيم، بين سواد سلامت و اضطراب سلامت با نقش ميانجي انعطاف پذيري شناختي و سايبركندريا رابطه ي معنادار وجود داشت. نتيجه گيري: به طور كلي نتايج پژوهش نشان داد كه سواد سلامت از طريق انعطاف پذيري روانشناختي با توانمندسازي افراد براي غلبه بر موانع سلامت باعث مي شود تا با استفاده از آگاهي و دانش مربوط به سلامتي و انتخاب راهبردهاي جايگزين سازگار، به سمت عمل و رفتار سازگار حركت كنند و الگوهاي غيرنرمال كاهش اضطراب را كمتر استفاده كنند.